Prezydent Niemiec Joachim Gauck w rozmowie z dziennikiem „Sueddeutsche Zeitung" opowiedział się za wypłaceniem przez Berlin zadośćuczynienia za zbrodnie popełnione przez Niemców m.in. w Grecji podczas II wojny światowej. Jak w tej sytuacji powinna zachować się Polska?

Dopiero co był szakal, teraz szpieg, w kolejce dawni kagebiści. Szakal zaatakował nas z Białorusi, szpiedzy z Rosji, dawni kagebiści czają się wszędzie.

Socjaldemokraci, w odróżnieniu od konserwatystów, wybrali w miniony weekend nowego lidera nie w powszechnych partyjnych wyborach, tylko na zjeździe. Wybory przeszły gładko. Na stanowisku pozostał na kolejną (bodajże) trzecią kadencję Algirdas Butkevičius. Sielankę zakłóciła jednak nieco retoryka, jaka pobrzmiewała na zjeździe. Wynika bowiem z niej, że sami zjazdowicze są zaniepokojeni utratą swej lewicowej, socjaldemokratycznej twarzy.

Nasz rodak – minister rozwoju gospodarczego i handlu Ukrainy Aivaras Abromavičius – zachowa litewskie obywatelstwo, choć kilka miesięcy temu przyjął ukraińskie.
I nikt nie lamentuje, że to łamanie litewskiej Konstytucji. Jak tu zresztą krzyczeć, kiedy nasz najcenniejszy „towar eksportowy" w rządzie Jaceniuka został zaklasyfikowany do kategorii szczególnie zasłużonych wyjątków, którym ustawa zasadnicza podwójnego obywatelstwa nie broni.

Nowy premier Grecji, lewicowy radykał Aleksis Tsipras może stać się grabarzem zjednoczonej Europy, grzmią media w różnych krajach Starego Kontynentu. Zaledwie zdążył objąć swój urząd, a już pokazał, na co go stać. Tonący w długach kraj zamierza ratować stosując szantaż wobec wierzycieli, domagając się np. spłat reparacji wojennych od Niemiec.

Okazuje się, że tyle u nas putinowskich szpionów, sługusów i w ogóle kremlowskiej inwigilacji, indoktrynacji, manipulacji, agitacji, propagandy i prania mózgów, że Departament Bezpieczeństwa Państwa (VSD) nie nadąża z wyłapywaniem, dekonspirowaniem i unieszkodliwianiem tej całej swołoczy.

W potoku codziennej informacji, którą bombardują litewskie media swych odbiorców na temat zagrożenia ze strony Rosji, niejeden z pewnością obywatel poczuł się nieswojo. Wielu wręcz uznało zbliżającą się agresję za aksjomat i tylko czekają, kiedy nastąpi.

Okres wielkanocny nastraja jak zawsze do zadumy, jest dobrym powodem do zatrzymania się na chwilę w szaleńczym pędzie dzisiejszego świata i okazją do zadania pytania o stan ducha dzisiejszej Europy. Z mgły wszechobecnej promocji antywartości na plan pierwszy wysuwają się pogarda dla wiary i kpina ze wszystkiego, co święte, co ma wartość. Upadająca Europa uznaje każdy rodzaj wolności oprócz wolności religijnej, żąda szacunku dla wszystkich z wyjątkiem wierzących. Jest zaprzeczeniem samej siebie.