Do tej pory na Wileńszczyźnie się mówiło do tych, którzy szczególnie nam zaleźli za skórę, że są natrętni jak naprzykrzająca się mucha na jesień, którą nie sposób odegnać inaczej niż klapnięciem tragicznym w skutkach dla muchy.

Rozmowa z Tadeuszem Romanowskim, przewodniczącym Wspólnoty Miłosierdzia Bożego w Solecznikach.

Już drugi po premierze Skvernelisie najwyższy rangą polityk nowej władzy – przewodniczący Sejmu Viktoras Pranckietis opowiedział się za naprawą stosunków z Polską. Robiąc to nie rozwiał jednak moich wątpliwości, czy jest dostatecznie zdeterminowany, by podjąć się zadania, które – jak sam to ujął – „może poruszyć wielką wodę”.

Boże Narodzenie w tym roku było najsmutniejsze.

Kończy się nam za kilka dni rok 2016. Podsumujmy więc go, już tradycyjnie niejako, przedstawiając uczynki polityków, które im się udały albo zgoła odwrotnie. Oczywiście uczynki są dobrane przez autora z zupełną dowolnością.

Dobiega końca rok 2016. To rok ważnych wydarzeń dla Polaków, dla tych w Koronie i tych na Litwie. Zapisze się on na długo w zbiorowej pamięci naszej narodowej wspólnoty losu. To święto całego Narodu Polskiego rozsianego po całym świecie. Rocznica Chrztu Polski zwieńczona Intronizacją Chrystusa Króla w Łagiewnikach. Nic tak nie łączy Polaków, Polski i Litwy, Warszawy i Wilna, Krakowa i Lwowa, jak te ponadczasowe wydarzenia. Są one mianownikiem naszej historii opartej na prawdziwych wartościach, stanowiących istotę naszej polskiej duszy. Dlatego śmiało możemy zawołać za Mickiewiczem: „O roku ów! Kto ciebie widział w naszym kraju! Ciebie lud zowie dotąd rokiem urodzaju.”

Zbliża się rok 2017, a wraz z jego rozpoczęciem dobiega końca reforma oświatowa, trwająca od 2000 roku. Jakimi sukcesami może się poszczycić polska szkoła i jakie cele w przyszłości mają przyświecać polskiej oświacie na Litwie. Dzisiaj możemy się cieszyć 36 polskimi gimnazjami na Wileńszczyźnie, gdy na Litwie jest akredytowanych 360. Nie był to jednak łatwy proces. Reforma oświatowa, która wręcz niszczyła dobrze funkcjonujący system szkół mniejszości narodowych, zgodnie z kryteriami sieci szkół zakładała jedynie 13 polskich gimnazjów. 

Dawno temu przyjąłem sobie zasadę, aby nie komentować bierzącej polityki w Macierzy wychodząc z zasady, że jako Polak zza Buga szanuję polityczne wybory Rodaków w kraju. Dzisiaj jednak czuję potrzebę zrobić małe odstępstwo od podjętej zasady. Uważam, że mam moralne prawo odnieść się do tego, co akurat w ostatnie dni dzieje się na ulicach Warszawy. Bo Polska jest jedna i nikomu nie wolno Jej podpalać.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica....

Czcigodny Księże Infułacie, Szanowna Pani Redaktor Naczelna, Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!

Wystarczyło, że szef dyplomacji naszego zachodniego sąsiada Witold Waszczykowski w kurtuazyjnej rozmowie gdzieś na brukselskich salonach powiedział swemu litewskiemu odpowiednikowi Linasowi Linkevićiusowi, iż to w Wilnie są wszelkie klucze od poprawy stosunków polsko-litewskich, a w grodzie nad Wilią natychmiast objawił się życzliwy politolog (niejaki Tracevskis), który pouczył nowy litewski rząd, że „Litwa nie ma obowiązku przekazywania swej suwerenności Polsce”.