Właśnie mnie olśniło, dlaczego ponury symbol osławionego „nocnego przewrotu podatkowego” Andrius Kubilius w tych wyborach kandyduje w solecznicko-wileńskim okręgu. Dlaczego konserwatyści rzucają na tę straconą pozycję szefa swojej sejmowej frakcji. Jak ćmę na grilla, choć wiadomo, że spłonie... co najwyżej zagrawszy elektoratowi Wileńszczyzny na nerwach.

Im bardziej kampania wyborcza do parlamentu się rozkręca, tym gorzej jest w stołecznej koalicji konserwatystów i liberałów. „Partnerzy” koalicyjni chwytają się sobie za klapki marynarek oskarżając się wzajemnie o wykorzystywanie samorządowych pieniędzy i urzędów do robienia kampanii wyborczej swym partiom. Jak tak dalej pójdzie, można będzie stawiać pytanie, czy stołeczna koalicja przetrwa wybory.

Pewien amerykański generał okresu II wojny światowej jakże słusznie zauważył, że „o wiele lepiej jest trwonić amunicję aniżeli życie ludzkie”. W odniesieniu do litewskich sił zbrojnych pasuje parafraza owej mądrej sentencji: „o wiele lepiej jest trwonić pieniądze podatnika niż... no, jak powyżej”.

Na miesiąc przed wyborami konserwatyści, których rankingi poparcia są dalekie od zachwytu, ogłosili swój gabinet cieni. Tłoczno w nim od znajomych twarzy.

Kanclerz Merkel, która przybyła w piątek do Warszawy aby spotkać się z przywódcami państw należących do Grupy Wyszehradzkiej, chyba nie sądziła, że spotka się z tak ostrymi recenzjami jej dotychczasowej polityki wobec imigrantów.  Premier Beata Szydło zorganizowała posiedzenie V4 w Warszawie (od połowy roku Polska będzie jej przez rok przewodniczyła) aby Polska, Węgry, Czechy i Słowacja wypracowały jednolite stanowisko na nieformalne posiedzenie Rady Europejskiej, które w połowie września ma się obyć w Bratysławie (Słowacja przez obecne pół roku ma przewodnictwo w UE).  Unijne kraje (bez W. Brytanii) mają dyskutować na Słowacji o przyszłości UE po tzw. Brexicie, choć palących problemów jest znacznie więcej choćby imigracja czy ciągle trwający kryzys w krajach południa strefy euro.

Nowela Bolesława Prusa „Placówka” weszła do kanonu polskiej klasyki jako symbol obrony polskości, polskiej ziemi przed niemiecką agresywną kolonizacją.

Po dziesięciu latach mieszkania poza krajem coraz trudniej jest mi przekopywać się przez zawiłości litewskiej rzeczywistości. Nie tylko politycznej. Bo ogólnospołecznej też.

Patriotyzm, modlitwa, miłość do Ojczyzny, hołd oddany bohaterom, szarża ułańska, zlot rodzinny, pamięć i tradycja przekazywana w niekończącej się sztafecie pokoleń, tego wszystkiego mogliśmy doświadczyć w ostatnim tygodniu na Wileńszczyźnie dzięki IV Rajdowi Ułańskiemu. Obchody i imprezy na najwyższym poziomie upamiętniły 72 rocznicę operacji „Ostra Brama”. Duch polskości, wolności i niezłomności napełniał serca licznie przybyłych mieszkańców i gości z Polski. Bohaterska historia Narodu spotkała się z wdzięcznością teraźniejszych pokoleń. A wszystko to spięte najważniejszym dla Polaków zawołaniem: Bóg – Honor – Ojczyzna!

Centrum Studiów Europy Wschodniej postanowiło zbadać stopień lojalności litewskich mniejszości narodowych wobec swego państwa. W tym celu zamówiło w jednej z pracowni badań opinii publicznej sondaż (spec. tyrimas), który miałby pokazać, czy przedstawiciele mniejszości narodowych broniłyby Litwy, gdyby ta została zaatakowana.