Przed letnimi wakacjami posłowie przyjęli większością głosów poprawkę do Statutu Sejmu, która przewiduje możliwość odwołania ze stanowiska kierownika instytucji państwowej w razie, gdyby Sejm nie zatwierdził rocznego sprawozdania z działalności tej instytucji.

Spokojne rozpoczęcie litewskiej prezydencji zakłócił werbalny atak Vytautasa Landsbergisa na europosła z Polski prof. Mirosława Piotrowskiego za to, że wezwał litewskie władze do zaprzestania prześladowań polskiej mniejszości narodowej. Landsbergis słowa Piotrowskiego nazwał kłamstwami pochodzącymi od polskich nacjonalistów z Litwy. Atak Landsbergisa to pokaz pogardy wobec Polaków z Wileńszczyzny, nie mający nic wspólnego z dobrym obyczajem parlamentarnym.

W ostatnim czasie należało intensywnie śledzić, co i jak pisze prasa o szkołach naszego kraju. Miałam bardzo prosty i racjonalny powód - zastanawiałam się, czy może po ukończeniu studiów powinnam zatrudnić się jako nauczycielka języka litewskiego w szkole. Niestety, po jakimś czasie, wyrzekłam się całkowicie takich ambicji zawodowych. Powód jest prosty - wydawało mi się, że droga do szkoły będzie prowadzić do strefy sprzeczności i niepokoju, w której młodej osobie pracować byłoby wręcz niebezpiecznie - zwłaszcza psychicznie. Taki wniosek powstał spontanicznie po tym, kiedy zdarzyło się przeczytać wiele artykułów, w których mówiło się o przemocy, zastraszaniu, przestępczości, braku tolerancji w szkołach.

Dosłownie w przededniu przejęcia przez nasz kraj przewodnictwa w Unii Europejskiej na Litwie pojawił się dwugłos w sprawie uprawiania polityki zagranicznej. Kopie ze sobą skruszyli konserwatysta, były szef litewskiej dyplomacji Audronius Ažubalis, i socjaldemokrata, wiceprzewodniczący Sejmu Gediminas Kirkilas.

Obserwując świat rządzących odnoszę wrażenie, że opiera się on nie na krytycznej i racjonalnej woli wyborcy, tylko na elementarnych zasadach reklamy, konsumpcji i handlu. Co skłania do takiego wniosku? Otóż zjawisko umacniania się wizerunku w polityce – mimo że generalnie wizerunek jest kojarzony z towarami i usługami.

Mimo że do zażegnania kryzysu w eurolandzie jeszcze daleko, Litwa już w roku 2015 zamierza wymienić lita na euro.

Będąc jeszcze studentem otrzymałem stypendium z pewnej fundacji na letnią naukę języka niemieckiego. Po przybyciu do Bremen zostałem przeegzaminowany z dotychczasowej wiedzy z deutsch Sprache i zakwalifikowany na naukę języka na poziomie Mittelstuffe II. Na kursie językowym było mnóstwo innych studentów z różnych krajów, którzy też, odpowiednio do ich wiedzy, zostali przydzieleni do grup z różnym poziomem nauczania. Po zakończeniu kursu każdy zdawał sprawdzian z tej wiedzy, której był uczony. Organizatorom kursu nawet do głowy nie przyszłoby, by, dajmy na to, w ramach akcji lepszego poznania języka Göthego ujednolicić wszystkim studentom poziom sprawdzianu. Gdyby komuś jednak odbiło, i zarządziłby on zrównanie sprawdzianu wiedzy dla studentów uczonych według różnych programów, to osobnik taki z mety zostałby okrzyknięty awanturnikiem, nihilistą i prawnym nieukiem. Gościa pewnie by przymusowo przeszkolono z zasady równości prawa i zakazu dyskryminacji.

Dokładnie dzisiaj mija kolejna smutna rocznica z dziejów Wileńszczyzny. 20 czerwca 1944 roku litewscy policjanci wymordowali we wsi Glinciszki mieszkających tam Polaków. Dokonał tego oddział 258. batalionu litewskiego pod dowództwem por. Polekauskasa.

Tomas Venclova, desydent i zarazem jeden z najbardziej rozpoznawalnych Litwinów na świecie, został uhonorowany przez władze litewskiej stolicy. Wilnianin z urodzenia, obywatel świata z wyboru otrzymał honorowe obywatelstwo Wilna. Miłe wyróżnienie zostało jednak przyćmione postawą rodaków słynnego poety i wilnianina.

Prawdopodobnie każdy filolog i lingwista czyta teksty na swój własny sposób. Ja też nie jestem wyjątkiem. Studia i pogłębianie wiedzy mnie nauczyły, że wszystkie ważne teksty należy czytać zwracając szczególną uwagę na ich formę, kontekst, strukturę gramatyczną, uwzględniając najdrobniejsze szczegóły. W błędzie są ci, którzy mówią, że znaczenie ma jedynie myśl przewodnia tekstu. Nie mniej ważne jest i to, jak jest ona przekazywana. Tym razem z zainteresowaniem przeanalizowałam roczne orędzie prezydent Dalii Grybauskaitė z 11 czerwca.