Już po raz ósmy w Białymstoku odbył się Bieg Pamięci Sybiru. To forma uczczenia ofiar deportacji sprzed ponad 80 lat, przeprowadzonych przez Sowietów.

Dla mieszkańców wschodnich terenów Polski okres okupacji „pierwszego Sowieta” kojarzy się przede wszystkim z masowymi deportacjami w głąb Związku Sowieckiego. Ta brutalna forma zbiorowych represji ze strony bolszewickiego okupanta dotknęła setki tysięcy polskich obywateli.

W nocy z 9 na 10 lutego 1940 władze radzieckie rozpoczęły masową deportację Polaków z zaanektowanych przez siebie obszarów II Rzeczpospolitej. 

W centrum Białegostoku pojawiła się wystawa czasowa Muzeum Pamięci Sybiru – „Przeszłość oczami teraźniejszości. Białystok ‘39”.

84 lata temu sowiecki okupant rozpoczął masową wywózkę Polaków na Sybir. Była to pierwsza z czterech wielkich akcji deportacyjnych. Deportowano całe rodziny, które zostały zaskoczone w środku nocy i nie były przygotowane do trudnej zimowej podróży oraz życia na dalekiej Syberii.

W nocy 10 lutego 1940 roku rozpoczęła się pierwsza masowa deportacja Polaków na Sybir, przeprowadzona przez władze sowieckie.

W nocy z 9 na 10 lutego 1940 władze radzieckie rozpoczęły masową deportację Polaków z zaanektowanych przez siebie obszarów II Rzeczpospolitej. Dziś w całej Polsce i na Białorusi odbyły się uroczystości upamiętniające te wydarzenia.

10 lutego 1940 r. rozpoczęła się pierwsza z czterech masowych deportacji Polaków na Sybir, przeprowadzona przez NKWD.

W tym tygodniu do Sejmu RP trafi prezydencki projekt ustawy o zadośćuczynieniu dla sybiraków. Czy ostatni żyjący zesłańcy w końcu doczekają się symbolicznej rekompensaty za czas poniewierki na „nieludzkiej ziemi”?

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24