Wtorek, 14 lipca 2026 

Św. Kamila de Lellis, prezbitera, św. Henryka

Mt 11, 20-24

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus zaczął czynić wyrzuty miastom, w których dokonał najwięcej cudów, za to, że się nie nawróciły. „Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które u was się dokonały, już dawno by pokutowały, w worze pokutnym i popiele, i nawróciłyby się. Dlatego mówię wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dniu sądu niż wam. A ty, Kafarnaum: «Czy aż do nieba masz być wywyższone? Aż do piekła zstąpisz!». Bo gdyby w Sodomie dokonały się cuda, które u ciebie miały miejsce, ocalałaby aż po dziś dzień. Dlatego mówię wam, że ziemi Sodomy lżej będzie w dniu sądu niż tobie”.

Odwaga nawrócenia

Bóg mówi: „Nie mam upodobania w śmierci bezbożnego, ale chcę, aby bezbożny porzucił swoje niegodziwe postępowanie i ocalił życie” (Ez 33, 11). Mocne są słowa Jezusa w dzisiejszej Ewangelii, ale przebija przez nie też przygnębienie, że pomimo tylu cudów Korozain, Betsaida, Kafarnaum – miasta, w których Jezus uczynił najwięcej dobra – dalekie były od nawrócenia i pokuty. Jezus się na nich zawiódł, jest przekonany, że nawet tak zepsute grzechem i nieprawością społeczności jak Sodoma dawno by się nawróciły wobec okazanego im miłosierdzia. I dziś warto zapytać siebie: „A co z moim nawróceniem i pokutą? Czy potrafię przyjmować Bożą łaskę i miłosierdzie? Czy ich nie lekceważę? Czy Boża dobroć i cierpliwość poruszają moje wnętrze ku przemianie życia?”.

Jezu, przepraszam Cię z głębi serca za wszelki opór, opieszałość, niedbalstwo czy wręcz lenistwo w przyjmowaniu łaski nawrócenia i podejmowaniu pokuty za grzechy.