Wrzesień w wielu częściach świata oznacza powrót dzieci do szkolnych ławek. Podobnie jak na Litwie, rok szkolny rozpoczyna się wtedy m.in. w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Grecji, Belgii, na Łotwie i we Francji. W Szwecji, Danii oraz części Niemiec wakacje kończą się wcześniej, już w sierpniu, natomiast uczniowie z Hiszpanii, Włoch i Portugalii wracają do nauki dopiero w drugiej połowie września. Choć termin powrotu do szkoły bywa różny, niemal wszędzie towarzyszą mu wyjątkowe tradycje.

Podobnie jak wszystkie wydarzenia w kalendarzu, tak i Nowy Rok posiada własne tradycje i zwyczaje.

Bicie w bęben obwieszcza w noc poprzedzającą Wielką Niedzielę Zmartwychwstanie Chrystusa w Iłży k. Radomia (Mazowieckie). W ubiegłym roku obrzęd, którego tradycja sięgać może XVII w., został wpisany na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa.

Skąd się wziął zwyczaj zabawy sylwestrowej? Jaka jest historia postanowień noworocznych i na czym polega noc tłustej wigilii? Dlaczego winogrona są hiszpańskim symbolem ostatniego dnia grudnia, a na drzwiach greckich domów wiesza się cebulę? Poniżej mało znane tradycje i zwyczaje sylwestrowo-noworoczne.

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu zaprasza na odwiedzanie ekspozycji „Boże Narodzenie na Mazowszu”. Wystawa udostępniona we wnętrzach dworu oraz 10 zabytkowych chałupach z przełomu XIX i XX wieku będzie dostępna dla zwiedzających do końca lutego 2023 roku.

Co kraj to obyczaj, co rodzina to zwyczaj – mówi znane polskie przysłowie, podkreślając tym samym odrębność kulturową społeczeństw i rodzin. I chociaż kanon obchodów świąt wydaje się niezmienny, to w wielu miejscach może zaskoczyć formą i przekazem. Bo obok sakralnego wymiaru rodzi się zwyczaj ludowy. Jakie tradycje wielkanocne mogą nas zaskoczyć, zadziwić a nawet rozbawić?

Wysuszona i starta na proszek pisanka jest lekarstwem na różne choroby, a obrus, na którym stały świąteczne dania, chroni przed nawałnicami – przedwojenni mieszkańcy podwileńskich wsi mieli wiele wierzeń, praktyk i zakazów wielkanocnych, a niektóre z nich żywotne są i dzisiaj.

Według starych ludowych wierzeń każde przesilenie, w tym także jesienne, było czasem, gdy dusze zmarłych wracały na ziemię, a upiory i demony straszyły żywych. Stąd też na przełomie października i listopada obchodzono zwyczaj zwany Dziadami.