Pierwszy polski atak ruszył nocą 12 maja, jednakże doskonale przygotowane niemieckie umocnienia okazały się nie do przejścia i Polacy z ciężkimi stratami powrócili na pozycje wyjściowe. Żołnierze gen. Andersa nie zaprzestali jednak ataków. W kolejnych dniach zdobyli słynne „Widmo” oraz opanowali m.in. wzgórza „593” i „569”. Doszło do przełamania niemieckiej obrony. Jednocześnie wojska alianckie dokonały postępów na innych odcinkach frontu. Obawiając się okrążenia w nocy 17/18 maja 1944 r. Niemcy opuścili klasztor.
W następnych dniach usuwano niedobitki niemieckich oddziałów z okolic klasztoru, wyzwolono też kilka miejscowości. Droga na Rzym stała otworem.
W ciągu kilkunastu dni walk 2. Korpus Polski poniósł ciężkie straty. Zginęło 923 polskich żołnierzy, 2931 zostało rannych, a 345 uznano za zaginionych.
Sojusznicy bardzo wysoko ocenili postawę polskich żołnierzy.
Dowodzący 15. Grupą Armii gen. Harold Alexander o polskim triumfie: – Był to wielki dzień sławy dla Polski, kiedy zdobyliście tę warowną fortecę, którą sami Niemcy uważali za niemożliwą do zdobycia (...). Żołnierze 2. Korpusu Polskiego! Jeżeliby mi dano do wyboru pomiędzy jakimikolwiek żołnierzami, których chciałbym mieć pod swoim dowództwem, wybrałbym was, Polaków.
Kilka dni po zdobyciu Monte Cassino wojska alianckie przełamały tzw. Linię Gustawa na całym pasie natarcia – kluczowy punkt na mapie niemieckich umocnień. 4 czerwca 1944 roku do Rzymu wkroczyły oddziały amerykańskie.
__________________________________________________________________
Podczas II wojny światowej polscy żołnierze walczyli na wszystkich jej frontach w obronie godności i wolności oraz w imię solidarności z innymi zniewolonymi narodami. Ich bohaterskie czyny są przypominamy w ramach projektu "Szlaki Nadziei"
