W uznaniu wybitnych zasług dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej i za osiągnięcia w pracy duszpasterskiej Prezydent RP uhonorował pośmiertnie ks. Józefa Króla Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Order został przekazany krewnym bohaterskiego kapelana przez Jana Józefa Kasprzyka.
– Oddajemy dzisiaj hołd jednemu z Bohaterów naszej Wolności, człowiekowi, który z poświęceniem realizował zasadę walki „za naszą i waszą wolność” i który niósł wsparcie duchowe swoim towarzyszom broni – podkreślił Jan Józef Kasprzyk. – Był ksiądz Król obrońcą Ojczyzny w 1939 r., ochotnikiem w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich, obrońcą Norwegii i Francji w 1940 r., organizatorem duszpasterstwa wojskowego w armii gen. Andersa i uczestnikiem elitarnego kursu cichociemnych. Chciał wrócić do Polski i walczyć w okupowanym kraju. Katastrofa lotnicza, w której zginął w kwietniu 1944 r., udaremniła to. Miał być zrzucony tu – na Ziemię Świętokrzyską – na której się urodził i wychował. Dziś powraca w swe rodzinne strony za sprawą uroczystości, która nas gromadzi – zaznaczył doradca.
Po mszy św. odprawionej w intencji Ojczyzny, w opactwie cysterskim została odsłonięta tablica memoratywna dedykowana ks. mjr. Józefowi Królowi, która powstała z inicjatywy płk. Konrada Korpowskiego.
Ks. mjr. Józef Król ur. się w 1903 r. w Ignacówce koło Jędrzejowa. Ukończył gimnazjum w Wąchocku. Maturę i święcenia kapłańskie otrzymał w Wilnie, gdzie w latach 1933 – 1938 był wikariuszem i proboszczem na Wileńszczyźnie. Od 1938 pełnił funkcję kapelana w 23 pułku ułanów i brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Następnie przedostał się do Francji, gdzie był kapelanem Brygady Strzelców Podhalańskich, w 1940 brał udział w walkach o Narwik, a za męstwo w walkach został przez gen. Władysława Sikorskiego dwukrotnie Krzyżem Walecznych. W latach 1941 – 1943 ks. mjr J. Król jako delegat biskupa polowego Józefa Gawliny współtworzył duszpasterstwo wojskowe w Armii Polskiej w ZSRS, a następnie w 2 Korpusie Polskim. Ks. mjr Józef Król zgłosił się na ochotnika do służby w okupowanym kraju. Po ukończeniu szkoleń specjalnych i złożeniu przysięgi Armii Krajowej przyjął pseudonim „Bąk II”. 17 kwietnia 1944 r. zginął w wyniku katastrofy samolotu startując z lotniska Newquay (Kornwalia). Został pochowany na cmentarzu wojskowym w Wielkiej Brytanii w Brookwood.
prezydent.pl
