List Prezydenta RP do uczestników obchodów Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów

2018-03-24, 23:47
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Godne upamiętnienie ofiar niemieckich zbrodni w latach II wojny światowej – to nasz, współczesnych Polaków, obywatelski i moralny obowiązek i powinność dziejowa względem minionych pokoleń - napisał Andrzej Duda.

Szanowni Państwo!

Serdecznie pozdrawiam wszystkich zgromadzonych na obchodach Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. Bardzo się cieszę, że przedstawiciele władz i mieszkańcy województwa podkarpackiego spotykają się dzisiaj właśnie tu, w Markowej, aby złożyć hołd naszym bohaterskim rodakom. Łączę się z Państwem w oddawaniu czci tym wszystkim, którzy – jak głosi podpisana przeze mnie cztery dni temu ustawa – „w akcie heroicznej odwagi, niebywałego męstwa, współczucia i solidarności międzyludzkiej, wierni najwyższym wartościom etycznym, nakazom chrześcijańskiego miłosierdzia oraz etosowi suwerennej Rzeczypospolitej Polskiej, ratowali swoich żydowskich bliźnich od Zagłady zaplanowanej i realizowanej przez niemieckich okupantów”.

Markowa – wieś rodzinna Józefa i Wiktorii Ulmów oraz ich dzieci, a zarazem miejsce wspólnej kaźni ich oraz ukrywanych przez nich ośmiorga Żydów: Gołdy Grünfeld, Lei Didner z córeczką oraz Saula Goldmana i jego czterech synów – to miejsce o wyjątkowej symbolice i znaczeniu dla historii najnowszej naszej Ojczyzny. Markowa to również ważne centrum upowszechniania wiedzy o dziejach Polski za sprawą działającego tutaj Muzeum Polaków Ratujących Żydów. Dzięki tej instytucji, w której otwarciu przed dwoma laty miałem zaszczyt uczestniczyć, ten do niedawna niemal zapomniany rozdział wspólnych dziejów Polaków i Żydów jest dziś odkrywany na nowo.

Godne upamiętnienie ofiar niemieckich zbrodni oraz ukazywanie światu prawdy o tragedii i heroizmie, zagładzie i solidarności obywateli państwa polskiego w latach II wojny światowej – to nasz, współczesnych Polaków, obywatelski i moralny obowiązek i powinność dziejowa względem minionych pokoleń. Jestem głęboko przekonany, że tym celom służyć odtąd będzie także nowe święto państwowe, które w tym szczególnym dniu obchodzimy po raz pierwszy. Dlatego w październiku 2017 roku, podczas uroczystości z okazji 75-lecia utworzenia Rady Pomocy Żydom „Żegota” przy Delegaturze Rządu na Kraj, wystąpiłem z inicjatywą ustanowienia Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką. Cieszę się, że spotkała się ona ze zrozumieniem i poparciem Sejmu i Senatu.

Zależy mi na tym, aby dzisiejsze święto stało się inspiracją dla społeczności lokalnych w całej Polsce do upamiętniania rodaków, którzy przeciwstawili się terrorowi hitlerowskiej III Rzeszy i – ryzykując życie własne i swoich rodzin – nieśli pomoc eksterminowanym Żydom. W tej najciemniejszej godzinie naszych dziejów sprostali oni nadludzkiej próbie charakteru, prawości, odwagi, humanitaryzmu. I dlatego Polacy ratujący Żydów są naszymi bohaterami narodowymi czasów II wojny światowej na równi z żołnierzami Armii Krajowej.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda

 

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24