Królewska Szwedzka Akademia Nauk ogłosiła, że tegoroczny laureat został doceniony „za fascynującą i wizjonerską twórczość, która w obliczu apokaliptycznego terroru potwierdza siłę sztuki”.
„To wielki pisarz epicki, wpisujący się w środkowoeuropejską tradycję sięgającą od Kafki po Thomasa Bernharda. Cechą charakterystyczną tej twórczości jest absurdalność i groteskowa przesada” – podkreśliła Akademia.
László Krasznahorkai pochodzi z Węgier (ur. 5 stycznia 1954 r. w Gyuli na południu kraju). Obecnie mieszka w Niemczech, w Berlinie.
Znany jest polskim czytelnikom jako autor „Szatańskiego tanga” (węg. Sátántangó, 1985, polskie wyd. 2004), „Melancholii sprzeciwu” (węg. Az ellenállás melankóliája, 1989, polskie wyd. 2007) oraz powieści „Wojna i wojna” (węg. Háború és háború, 1999, polskie wyd. 2011).
Literacka nagroda Nobla przyznawana jest od 1901 roku. Wśród laureatów jest pięciu pisarzy i poetów z Polski: Henryk Sienkiewicz (1905), Władysław Reymont (1924), Czesław Miłosz (1980), Wisława Szymborska (1996), Olga Tokarczuk (2019).
