Bronisława Kondratowicz urodziła się 15 października 1944 r. we wsi Małe Kabiszki w rejonie wileńskim. Naukę rozpoczęła w Szkole Średniej w Niemenczynie. Następnie ukończyła zawodową szkołę, zdobywając specjalność fotografika.

Jej podstawowym miejscem pracy w ciągu 25 lat (1967-1992) była ELTA (Litewska Agencja Telegraficzna). Jednocześnie współpracowała z dziennikiem „Czerwony Sztandar”, w redakcji którego przy ul. Mostowej 14 (Tilto) odbyła się pierwsza autorska wystawa fotograficzna (1979) Bronisławy Kondratowicz. Później twórczych wystaw było sporo. W tym tematyczna „Adam Mickiewicz”, otwarta podczas I Zjazdu Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Polaków na Litwie (1989) w Pałacu Kultury Związków Zawodowych w Wilnie.

W obiektywie Broni Kondratowicz szczególne miejsce zajmowała Starówka Wileńska, kościoły Wilna, stare kamieniczki, zaułki. Właśnie te fotogramy były przedstawiane na wystawach w Polsce podczas Dni Kultury Wilna w Warszawie, później w Poznaniu, Toruniu, Szczecinie i wielu innych miastach.

Do dziesiątek książek, wydawa-nych w Wilnie i w Polsce, ilustracjami posłużyły zdjęcia tej zdolnej i pracowitej mistrzyni fotografii. M. in. „Ponary” Heleny Pasierbskiej, „Wilno w ich życiu, Litwa w ich twórczości” Jadwigi Kudirko, zbiór poezji „Wileńska łza czysta” Krzysztofa Kołtuna, „Nasza racja stanu” Jana Sienkiewicza, zbiór poezji Sławomira Worotyńskiego „Złamana gałązka bzu”.

Ostatnią, dużą prezentacją zdjęć Bronisławy Kondratowicz była wspólna z innymi wileńskimi fotografikami wystawa z okazji obchodów 10-lecia Domu Kultury Polskiej.

Pełna energii i optymizmu, pogodna, gotowa na każde zawołanie wykonać potrzebne redakcjom, dziennikarzom, autorom zdjęcia, matka dwóch córek i babcia trzech wnuków, stała uczestniczka wszystkich polskich imprez w Wilnie — taką została w pamięci wilnian Bronia Kondratowicz.

Pół roku przed śmiercią, być może już przeczuwając swoje odejście, powiedziała: „Po mnie zostaną wam moje zdjęcia”. Bronisława Kondratowicz zmarła 13 listopada 2011 r. Została pochowana na cmentarzu w Niemenczynie, gdzie są groby jej rodziców.

Rota