W tradycji ludowej dzień Świętego Marcina był swoistą granicą między jesienią a zimą. Do tego dnia trzeba było zakończyć wszystkie prace polowe, a zwierzęta ostatni raz wypędzano przed okresem zimowym na pastwiska. Uważnie obserwowano też pogodę, aby dowiedzieć się, jaka będzie nadchodząca zima. Bo jak głosi przysłowie, jaki Marcin, taka zima.

11 listopada Kościół katolicki wspomina św. Marcina – biskupa Tours. Jeszcze za życia nazywany był mężem Bożym.

Tradycja podawania gęsiny na stoły w wigilię św. Marcina prawdopodobnie wywodzi się z dawnych czasów dla upamiętnienia legendy o patronie ubogich - św. Marcinie, który urodził się jako syn legionisty w 316 roku w Sabarii, w jednej z prowincji cesarstwa rzymskiego (obecnie na Węgrzech). Jednakże przeniósł się do Francji, gdzie wiódł pustelnicze życie. W 375 roku został mianowany biskupem Tours. Legenda głosi o tym, że św. Marcin przeraził się taką nowiną i czując się niegodnym wysokiego tytułu, ukrył się przed wysłannikami papieża, ale jego kryjówkę w stodole wskazały gęgające gęsi. Dlatego portrety patrona ubogich często zdobią właśnie te ptaki.