Sobota, 13 czerwca 2026
Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, wspomnienie
Łk 2, 41-51
Ewangelii według świętego Łukasza
Rodzice Jezusa każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał On dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, młody Jezus pozostał w Jeruzalem, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Myśląc, że jest wśród pielgrzymów, przeszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni. Siedział pośród nauczycieli, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Gdy Go zobaczyli, zdziwili się. Matka powiedziała do Niego: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja, pełni bólu, szukaliśmy Ciebie”. On im odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co jest mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.
Komentarze
Nie tylko niż, ale i bezrobocie nieduże jest.
Od 1920 roku istniała tu polska szkoła. W latach 194-1943 w Kamionce w jednym z byłych zabudowań dworu Renigerów była szkoła litewska. Kierownikiem szkoły był 30-letni Juozas Mascianisas, absolwent polskiego seminarium Nauczycielskiego, znał polski, litewski, białoruski, rosyjski i niemiecki. W 1940 r. było tu 4 klasy i uczyło się w niej wówczas 41 uczniów. W latach 1941-1942 religi nauczał ks. Władysław Kurp -Garbowski. W okresie działalności szkoły litewskiej w kościele w Kamionce nabożeństwa odbywały się i po polsku, i po litewsku. Po przyłączeniu Litwy do ZSRS w początkowej szkole w Kamionce wszystkie przedmioty zaczęto nauczać już nie tylko po litewsku, ale również po rosyjsku (białorusku). Po agresji niemieckiej i język rosyjski został zniesiony. W okresie powojennym, w szkole w Kamionce ponownie obowiązywał język rosyjski. Język litewski pozostał jedynie jako przedmiot.
W 1990 r. po odzyskaniu przez Litwę niepodległości zaczęto wykazywać większą troskę o sprawy oświatowe. W Kamionce litewska szkoła początkowa została otwarta 2 września 1996 r. Założyła ją administracja naczelnika powiatu wileńskiego. Szkołą kierowała nauczycielka Loreta Žymantaite. We wrześniu 1997 r. szkołę z początkowej przekształcono w podstawową. W 2001 r. założono w niej grupę nauczania przedszkolnego. Obecnie jest to filia Turgielskiej Szkoły Średniej.
Polecam http://www.soleczniki.pl/kamionka
Kościół pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Kamionce, drewniany, wybudowany w latach 30.tych XX wieku.
Kamionka to wieś znana już w XVIII w. W XIX wieku w okolicy istniały folwarki:
folw. Kamionka Sangiełowszczyzna Jana Bielewicza w 1847 r.
folw. Kamionka Rudowszczyzna – Dominika i Michała Korzeniewskich w 1847 r.
folw. Kamionka Sawgiełowszczyzna – Andrzeja Zaleskiego w 1847 r.
maj. Kamionka Songiałowszczyzna – Jakuba Andruszkiewicza w 1847 r.
folw. Kamionka Songiałowszczyzna – Adama Łuszczyka w 1847 r.
folw. Kamionka Dawidowszczyzna – Jana Jotejki w 1847 r.
ok. Kamionka Dawidowszczyzna – mieszczanina Jana Kułdosza w 1853 r.
W 1830 roku istniał w Kamionce kościół unicki. W 1920 roku założono polską szkołę. W latach 1927 -1929 wybudowany kościół drewniany.
Dwór w Kamionce i folwark Kamionka należały w 1847r. do Józefa Wierzbowicza, w 1910r. stały się własnością Heleny Reniger z Woyniłlowiczłów, pochodzącej z Kamionki. Było tu 184,60 ha ziemi w tym 50 ha lasu. Ludwik Reniger, mąż właścicielki mieszkał wcześniej w Zacharyszkach Małych.
W czasach Litwy sowieckiej
Istniał tu kołchoz o nazwie „Kamionka”. Były tu szkoła polsko-rosyjska, przedszkole, poczta, punkt apteczny, biblioteka, punkt skupu mleka. W 1959 roku we wsi mieszkało 177 osób, w 1979 – 226, w 1989 – 229.
Nazwa wsi pochodzi od rzeczki Kamionka, dopływu Wisińczy
Nacjonaliści uprawiają tę bajkę odkąd sami przemianowali się z komunistów na "patriotów" kowieńskich
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.