12 i 13 lipca 1943 r. niemieccy okupanci wymordowali w Michniowie 204 osoby. Miejscowość została ograbiona i spalona. Ocalałym zabroniono odbudowy wsi i uprawiania pól. Była to zemsta Niemców za wsparcie, jakie mieszkańcy wioski udzielali partyzantom. Ta zbrodnia stała się symbolem ofiary polskiej wsi w czasie II wojny światowej – wskazał dr Filip Gańczak z Instytutu Pamięci Narodowej.

– By upamiętnić bohaterstwo i ofiarę ludności wiejskiej w latach 1939-1945, od kilku lat obchodzimy Dzień Walki i Męczeństwa Wsi Polskiej ustanowiony przez Sejm. Los co najmniej 817 wsi polskich, spacyfikowanych w czasie II wojny światowej, dokumentuje dzisiaj nowoczesne, ciekawe architektonicznie Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich w Michniowie – mówił historyk.

Święto jest uhonorowaniem patriotycznej postawy mieszkańców wsi w czasie II wojny światowej – pomocy udzielanej uciekinierom, osobom ukrywającym się przed prześladowaniami i wysiedlanym, walki w oddziałach partyzanckich, żywienia mieszkańców miast i żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego. Jest także wyrazem szacunku dla ogromu ofiar poniesionych przez mieszkańców wsi – rozstrzeliwanych, mordowanych na Kresach Wschodnich, wyrzucanych z domostw, pozbawianych dobytku, wywożonych do sowieckich łagrów i niemieckich obozów koncentracyjnych oraz na przymusowe roboty.

Święto nie jest dniem wolnym od pracy. Zostało ono ustanowione 29 września 2017 roku. Pierwsze obchody odbyły się w 2018 roku.

RIRM, wikipedia.pl