Para Prezydencka: 5 maja to dzień wspólnej odpowiedzialności

2026-05-05, 21:19
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Para Prezydencka: 5 maja to dzień wspólnej odpowiedzialności Fot. KPRP

Przesłanie Prezydenta Karola Nawrockiego i Pierwszej Damy Marty Nawrockiej z okazji Europejskiego Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych oraz Dnia Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną.

5 maja to nie jest zwykła data w kalendarzu. To dzień, który przypomina, że osoby z niepełnosprawnościami wciąż napotykają bariery, które już dawno nie powinny istnieć. To także dzień zobowiązania – żeby te bariery realnie usuwać.

Mówimy dziś o konkretnych ludziach – o obywatelach naszego państwa, którzy chcą żyć samodzielnie, pracować, uczyć się, budować relacje i brać odpowiedzialność za swoje życie. I którzy mają do tego pełne prawo. Dlatego tak ważne jest, żeby państwo było po ich stronie – nie w deklaracjach, ale w codziennych rozwiązaniach.

Osoby z niepełnosprawnościami nie potrzebują szczególnego traktowania. Potrzebują równych zasad, przewidywalnych rozwiązań, odpowiedniego wsparcia i możliwości decydowania o swoim życiu. Dlatego sprawy takie jak asystencja osobista i zmiana zasad łączenia pracy z rentą wymagają konkretnych decyzji. To jest kierunek, który wzmacnia godność i realne uczestnictwo w życiu społecznym.

5 maja przypomina nam o odpowiedzialności – wspólnej odpowiedzialności za to, żeby państwo polskie było naprawdę dostępne dla wszystkich swoich obywateli. Bo wspólnota jest silna wtedy, gdy nikt nie zostaje na jej marginesie.

Dziękujemy za wytrwałość i podejmowane działania.

Obiecujemy Państwa wspierać.

(prezydent.pl)

Media

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24