Szefowie dyplomacji Polski i Kuwejtu rozmawiali o bezpieczeństwie w rejonie Zatoki Perskiej

2026-03-05, 06:00
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Szefowie dyplomacji Polski i Kuwejtu rozmawiali o bezpieczeństwie w rejonie Zatoki Perskiej Fot. gov.pl/MSZ

Wicepremier, minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski rozmawiał telefonicznie z Ministrem Spraw Zagranicznych Państwa Kuwejt Szejkiem Jarrahem Jaberem Al-Ahmadem Al-Sabahem.

Rozmowa poświęcona była bieżącej sytuacji w rejonie Zatoki Perskiej, w tym także bezpieczeństwu polskich obywateli w Kuwejcie, ale i agresji Iranu na terytorium Państwa Kuwejt. Ministrowie omówili wpływ konfliktu, w tym także konsekwencje blokady Cieśniny Ormuz, na kwestie bezpieczeństwa państw Zatoki Perskiej.

Minister Sikorski przekazał swojemu kuwejckiemu odpowiednikowi wyrazy wsparcia dla narodu i władz Kuwejtu w obliczu trudnego doświadczenia agresji zbrojnej. Poruszył także kwestię Polaków przebywających w Kuwejcie na stałe lub czasowo oraz konieczność zapewnienia im bezpieczeństwa. Jak podkreślił szef MSZ RP, jako Polska jednoznacznie potępiamy ataki odwetowe Iranu skierowane na państwa arabskie rejonu Zatoki Perskiej, w tym Kuwejtu. Działania te są bowiem sprzeczne z prawem międzynarodowym, ponieważ państwa te nie są stronami konfliktu.

Ministrowie zgodzili się, że konieczne jest poszukiwanie dróg do deeskalacji i przywrócenia stabilizacji w regionie. Szczególnie istotne jest udrożnienie szlaków żeglugi morskiej i zapewnienie bezpieczeństwa transportowi lotniczemu. Polska i Kuwejt stoją na stanowisku, że jedyną słuszną drogą do osiągnięcia rozwiązania problemów regionu Zatoki Perskiej jest dialog.

MSZ (gov.pl)

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24