Ferdynand Goetel urodził się w 1890 roku w Suchej Beskidzkiej. Ukończył gimnazjum w Krakowie, studiował w Wiedniu. Zesłany przez Rosjan do Turkiestanu, z bliska widział rewolucję bolszewicką. W 1921 roku uciekł do Polski. W dwudziestoleciu był cenionym pisarzem, prezesem Polskiego PEN Clubu i członkiem Polskiej Akademii Literatury. Podczas okupacji niemieckiej brał udział w podziemnym życiu kulturalnym, współredagował konspiracyjny miesięcznik „Nurt”.
Był, obok Józefa Mackiewicza, ważnym świadkiem dokonanej przez Sowietów zbrodni ludobójstwa na polskich oficerach w Katyniu. W 1943 roku, po odkryciu przez Niemców masowych grobów, w porozumieniu z Delegaturą Rządu RP na Kraj, uczestniczył w delegacji do Katynia, z czego złożył raport władzom AK.
Po wojnie, poszukiwany przez komunistów listami gończymi i zagrożony aresztowaniem, wyjechał do Włoch, gdzie związał się z 2. Korpusem Armii Polskiej. Od 1946 roku mieszkał w Anglii. Kontynuował działalność pisarską, współpracując z tygodnikiem „Wiadomości” oraz pismem „Orzeł Biały”. Nigdy nie wrócił do Polski, nigdy nie zobaczył najbliższej rodziny. Zmarł 24 listopada 1960 roku na emigracji w Londynie.
W PRL Goetel był objęty zakazem cenzorskim, jego książki wycofano z bibliotek. Po zmianie systemowej w 1989 roku, decyzją PEN Clubu, został zrehabilitowany. W 2003 roku jego doczesne szczątki sprowadzono do Polski i pochowano na cmentarzu na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem.
prezydent.pl
