Głównym celem ustawy jest dokonanie zmian w organizacji Sądu Najwyższego poprzez utworzenie Izby Odpowiedzialności Zawodowej i zniesienie Izby Dyscyplinarnej, a przez to zapewnienie rzeczywistej odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów oraz przedstawicieli zawodów zaufania publicznego wskazanych w ustawie, realizowanej w postępowaniach prowadzonych przed Sądem Najwyższym.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej SN będzie składała się z 11 sędziów orzekających w tej Izbie, wyznaczonych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej spośród sędziów Sądu Najwyższego orzekających w pozostałych izbach Sądu Najwyższego, wylosowanych uprzednio na posiedzeniu Kolegium Sądu Najwyższego w liczbie trzykrotnie większej niż wynosi liczba sędziów orzekających w Izbie.

Sprawy rozpatrywane przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej pozostaną w zasadniczej części tożsame ze sprawami rozpatrywanymi dotychczas przez Izbę Dyscyplinarną. Izba Odpowiedzialności Zawodowej nie będzie się jednakże charakteryzowała zakresem autonomii funkcjonalnej, finansowej i organizacyjnej, jaka przyznana była Izbie Dyscyplinarnej.

Umorzeniu z mocy prawa ulegną postępowania w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa przyznaje uprawnienie do wznowienia postępowania sędziemu, w stosunku do którego wydany został przez Sąd Najwyższy w składzie którego brał udział sędzia Izby Dyscyplinarnej, prawomocny wyrok dyscyplinarny lub podjęta została uchwała prawomocnie zezwalająca na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.