Celem projektu było pokazanie, jakie możliwości otwierają się przed młodymi ludźmi po udziale w wolontariacie. Każdego dnia braliśmy udział w zajęciach i dyskusjach prowadzonych przez mentorów z różnych krajów Europy – osoby związane z Europejskim Korpusem Solidarności, które dzieliły się swoim doświadczeniem i wiedzą.

Pierwszy dzień poświęcony był integracji oraz wzajemnemu poznaniu się uczestników. Rozmawialiśmy o swoich dotychczasowych doświadczeniach wolontariackich, trudnościach, z jakimi się spotkaliśmy, oraz o tym, co dał nam wolontariat. Była to dobra okazja, by zobaczyć, jak różne, a jednocześnie podobne są nasze historie.

W kolejnych dniach uczestniczyłam w sesjach konsultacyjnych i spotkaniach promujących wolontariat, które pozwoliły lepiej zrozumieć, jak ten system działa „od środka” – z perspektywy organizatorów i instytucji europejskich. Jednym z ważniejszych punktów programu była wizyta w Komisji Europejskiej. Mogliśmy tam zadawać wcześniej przygotowane pytania i poruszać kwestie, które – naszym zdaniem – wymagają poprawy w działaniach organizacji wolontariackich.

Przedostatniego dnia odbył się tzw. „Festiwal uczenia się” – seria krótkich warsztatów, podczas których zdobywaliśmy konkretne umiejętności i wiedzę w bardzo przystępnej formie.

Udział w projekcie był dla mnie cennym doświadczeniem. Poznałam ludzi z różnych krajów, wysłuchałam wielu szczerych historii i zobaczyłam, że głos młodych osób naprawdę jest brany pod uwagę. Mimo różnic poglądów i wieku każdy mógł swobodnie wyrazić swoją opinię – także krytyczną – i spotkać się ze zrozumieniem. Ważnym elementem projektu była także codzienna komunikacja w języku angielskim. Wszystkie zajęcia, dyskusje i spotkania odbywały się właśnie w tym języku, co było dla mnie bardzo cennym doświadczeniem. Dzięki temu miałam okazję nie tylko swobodnie porozumiewać się z uczestnikami z różnych krajów, ale również pogłębić swoją znajomość języka angielskiego w praktycznych, codziennych sytuacjach.

Wyjazd do Brukseli był nie tylko okazją do zdobycia wiedzy, ale też do spojrzenia szerzej na wolontariat i własne plany na przyszłość.

Izabelė Suščenkovaitė
uczennica Gimnazjum im. Szymona Konarskiego w Wilnie