„Jeden-zero dla nieba“

2016-12-22, 13:12
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
„Jeden-zero dla nieba“ Fot. archiwum szkoły

W obliczu wszechobecnego okrucieństwa i (nieraz domniemanej) niesprawiedliwości współczesnego świata często drążą nas pytania o sens życia, a do naszych dusz zakradają się wątpliwości w istnienie Boga, a wraz z Nim w moc dobra i światła.

Rok za rokiem Święta Bożego Narodzenia służą nam jednak pięknym, bo łagodnym i nienatrętnym, upomnieniem, że świat nigdy nie był lepszy niż ten, w którym nam wypadło żyć. Zawsze sporo w nim było bólu, okrucieństwa, niesprawiedliwości. A jednak zawsze było w nim też miejsce na cud, na dobro tak wielkie i wszechmocne, że zło za każdym razem musiało ustąpić, nie miało szans.

Dzisiaj łatwo być pesymistą, a nawet cynikiem. Zło zawsze jest bardziej widoczne, rzuca się w oczy. Prawdziwa sztuka polega na tym, by ujrzeć dobro. Człowiek ma prawo i moc wyboru. I zawsze może wybrać radość i pokorną wiarę w dobro.

Dzieci potrafią widzieć dobro bez wysiłku, jest dla nich naturalnym wyborem.

Piękną tradycją jest rozpoczęcie okresu Świąt Bożego Narodzenia przedstawieniem jasełkowym w wykonaniu uczniów. Każde jasełka pod przewodnictwem Jadwigi Stankiewicz, wychowawcy klasy 3a progimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie, jest nie tylko kunsztownym połączeniem tradycji i współczesności, lecz przede wszystkim syntezą spojrzenia na świat oczyma dziecka i dorosłego człowieka. Pomaga nam, dorosłym, inaczej spojrzeć na zjawiska i okoliczności, co do których już od lat mamy niezmienne zdanie (a przez to ułomne, bo ograniczone ułamkiem rzeczywistości).

Tegoroczne przedstawienie pod tytułem „Jeden - zero dla nieba“ po raz kolejny zdumiało publiczność (rodziców, rodzeństwo, dziadków) niekonwencjonalną interpretacją tak bardzo tradycyjnego tematu Bożego Narodzenia. Na scenie wrzała prawdziwa walka między dobrem a złem, ujęta w subtelnym tańcu, kolorowych dekoracjach i pełnej szczerych emocji grze młodych aktorów. Ściężką dźwiękową zaś były tradycyjne kolędy w pięknym dziecięcym wykonaniu.

Tytuł przedstawienia zdradza nam wynik walki, lecz ani przez chwilę nie ujmuje jej napięcia. Widzowie też poniekąd w niej uczestniczą. Pokusy diabłów na scenie („zabrońcie dzieciom śpiewać kolędy, są przestarzałe i niepotrzebne“) przemawiają do każdego z rodziców i dają nam wiele do myślenia. Dzieci pomagają niebu zwyciężyć, a co z nami?

Szeroka publiczność będzie miała okazję obejrzeć spektakl w dniach 20-22 grudnia w auli progimnazjum.

Na zakończenie warto zaznaczyć, że kółko teatralne „Fantazja“, w którym uczestniczą wszyscy uczniowie 3a klasy, a kieruje nim Jadwiga Stankiewicz, uczestniczyło już w wielu konkursach międzyszkolnych i otrzymywało w nich wyróżnienia. Pani Jadwiga dba jednak nie o wyróżnienia, a o młodych artystów. Artystą zaś jest dla niej każde dziecko, bez wyjątku. Każdy ma swoją rolę, a cała klasa jest dużą rodziną. Poprzez grę aktorską Stankiewicz uczy dzieci kultury i wzajemnego szacunku, tłumaczy, jak chłopcy mają szanować dziewczynek, a dzieci - starszych.

Po przedstawieniu wszyscy łamali się opłatkiem, aktorska rodzina uroczyście świętowała „Jeden - zero dla nieba“.

Julia Komarowicz

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Sobota, 13 czerwca 2026 

    Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, wspomnienie

    Łk 2, 41-51

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Rodzice Jezusa każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał On dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, młody Jezus pozostał w Jeruzalem, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Myśląc, że jest wśród pielgrzymów, przeszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni. Siedział pośród nauczycieli, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Gdy Go zobaczyli, zdziwili się. Matka powiedziała do Niego: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja, pełni bólu, szukaliśmy Ciebie”. On im odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co jest mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24