W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Po wojnie, podobnie jak wielu mieszkańców dawnych Kresów Wschodnich, opuścił rodzinne strony i osiedlił się w Polsce. To właśnie pamięć o utraconej ojczyźnie, krajobrazie dzieciństwa
i dramatycznych losach pokolenia wojennego stała się jednym z najważniejszych motywów jego późniejszych utworów.
Debiutował jako prozaik w latach pięćdziesiątych. Z czasem wypracował własny niepowtarzalny styl, łączący autobiografizm, refleksję historyczną, ironię groteskę i poetycką metaforykę. W swoich powieściach podejmował pytania o pamięć, odpowiedzialność, kondycję człowieka oraz miejsce jednostki w świecie naznaczonym przez historię.
Do najważniejszych dzieł należą „Rojsty”, „Sennik współczesny”, „Kompleks polski”.
Szczególne miejsce w dorobku Konwickiego zajmuje „Mała Apokalipsa” – jedna z najgłośniejszych powieści schyłku PRL-u, będąca przenikliwą diagnozą rzeczywistości politycznej i społecznej tamtego czasu.
Równolegle rozwijał działalność filmową. Jako scenarzysta współpracował z najważniejszymi twórcami polskiego kina, a jako reżyser stworzył dzieła uznawane dziś za klasykę. Filmy „Ostatni dzień lata”, „Jak daleko stąd, tak blisko” oraz „Salto” wyróżniały się oryginalną formą artystyczną i głęboką refleksją nad pamięcią, czasem oraz ludzkim losem. Koniwcki należał do grona twórców, którzy potrafili łączyć literacką wrażliwość z językiem kina, tworząc dzieła niepodobne do żadnych innych.
W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych aktywnie uczestniczył w życiu niezależnej kultury, publikując poza cenzurą
i wspierając środowiska opozycyjne. Był autorytetem dla wielu twórców i intelektualistów, choć sam konsekwentnie unikał roli publicznego moralisty. Ceniono go za niezależność myślenia, dystans do siebie i świata oraz wyjątkową uczciwość artystyczną.
Zmarł 7 stycznia 2015 roku w Warszawie. Pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki i filmowy, który do dziś inspiruje kolejne pokolenia czytelników, badaczy oraz twórców i intelektualistów. Ceniono go za niezależność myślenia, dystans do siebie i świata oraz wyjątkową uczciwość artystyczną.
