Napastnik zaatakował i okradł seniorkę w windzie jednego z bloków w Wilnie.

Od niepamiętnych czasów lustra były częścią naszego codziennego życia. W muzeach możemy oglądać fascynujące lustra wykonane z obsydianu ze starożytnej Anatolii (Turcja) datowane na 6000 lat p.n.e. Egipcjanie używali ich również w swoich rytuałach upiększających. Z drugiej strony w średniowieczu ich stosowanie było ograniczone. W pewnych czasach i w niektórych kulturach uważano, że lustra przynoszą pecha. Dzisiaj jednak nie wiemy już, jak bez nich żyć. Uzależniliśmy się od własnych odbić, a lustra stały się częścią naszej codzienności. Znajdziemy je w łazienkach, sypialniach, garderobach, muzeach i centrach handlowych. Prawdę mówiąc, trudno jest znaleźć miejsce, w których nie ma żadnych luster. Także w windach. Dlaczego?

Windę należy traktować jak zwyczajne pomieszczenie, do którego wchodząc mówi się „dzień dobry”, a wychodząc „do widzenia”. Takie formy grzecznościowe raczej nikogo nie dziwią i wydają się być całkowicie naturalne. 

Nastolatka wpadła do szybu windy w opuszczonym budynku w Wilnie. Poszkodowana z obrażeniami została przewieziona do szpitala.

Dramatyczne chwile przeżyły trzy osoby, znajdujące się w środku windy, która runęła z drugiego piętra. Do zdarzenia doszło w rejonie wileńskim.

W Wilnie sprawca zaatakował seniorkę jadącą z nim windą.

W poniedziałek wcześnie rano pracownicy budynku komunalnego w miejscowości Alby w Szwecji wezwali mechaników do nieczynnej windy, a ci znaleźli w niej nieprzytomnego mężczyznę.

Samorząd miasta Wilna informuje, że w stołecznych podziemnych przejściach odnowionych zostało 6 wind, które ułatwią poruszanie się dla osób na wózkach, rodzicom z dziecięcymi wózkami oraz osobom w wieku starszym.

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24