Przysłowia związane z Nowym Rokiem najczęściej odnoszą się do pogody. Nic w tym dziwnego – sto czy dwieście lat temu była jeszcze ważniejszym elementem życia człowieka niż obecnie, zwłaszcza na terenach wiejskich. To od niej zależało, czy uprawy będą owocne, a tym samym na ile dostatnie życie będzie wiodła dana rodzina przez następne miesiące i jak trudna do przetrwania będzie dla niej kolejna zima.

Polskie przysłowia o Bożym Narodzeniu są wyjątkowe, ugruntowane przez lata pokazują jakie znaczenie ma dzień wigilijny i Boże Narodzenie w tradycji i kulturze kolejnych pokoleń.

Na podstawie obserwacji pogody na Gromniczną, przypadającą 2 lutego, nasi przodkowie próbowali przewidzieć aurę, która będzie w ostatnim miesiącu zimy, wiosną, a nawet jesienią. I ostrzegali, że Gromnica to już zimy połowica, ale żadna też nowina, gdy dopiero się zaczyna.

W powiedzeniu „przysłowia są mądrością narodu” jest wiele prawdy. W dawnych czasach bacznie przyglądano się cyklicznym zmianom zachodzącym w przyrodzie, a wnioski wyciągnięte z tych obserwacji przekazywano w formie krótkich (najczęściej rymowanych) form – przysłów, powiedzonek, itp. Dziś, w dobie zaawansowanych technologii, które pozwalają na coraz dokładniejsze prognozowanie pogody, wiedza pogodowa płynąca z przysłów nadal okazuje się użyteczna. Oto zbiór wybranych przysłów listopadowych. Czy w tym roku sprawdzą się? Zobaczymy.

Ostatni miesiąc lata przywitał nas deszczem. A polskie przysłowie ludowe głosi, że jaki pierwszy, drugi, trzeci, taki cały sierpień leci. Miejmy nadzieję, że ta pesymistyczna prognoza się nie spełni.

Jak się Janek rozbeczy, a Maryś (2 lipca) go nie utuli, to będzie beczał do świętej Urszuli (21 października) – czy się spełni ta niezbyt optymistyczna ludowa przepowiednia pogodowa, jeszcze się okaże. Istnieje wiele innych przysłów związanych ze św. Janem, które nam podpowiedzą, na jaką pogodę możemy liczyć w ciągu najbliższych tygodni.