- Należy stosować tzw. krytykę pozytywną. Wynika ona z troski o drugą osobę. Już na początku rozmowy musimy to wyraźnie zaznaczyć
- Kolejnym elementem jest dobre wprowadzenie. Zaczynamy od pozytywów, mówimy, co lubimy w tej osobie, co nam się u niej podoba. Sama krytyka nie może być jedynym komunikatem, jaki przekazujemy
- Nie krytykuj, jeżeli nie znasz się na temacie albo jeśli nie widzisz możliwości poprawy sytuacji. Zasugeruj, co można zmienić, poprawić, zapytaj o to, jakie pomysły ma druga strona
- Jeżeli mamy problem z wyrażaniem krytyki wprost, tak poprowadźmy rozmowę, aby ta osoba sama wpadła na logiczne wnioski
- Nie mówmy np. „Beznadziejnie się ubierasz", tylko „Czuję się skrępowana, gdy tak bardzo odsłaniasz nogi", czyli nie sugerujmy, że ktoś jest niemądry czy bez gustu, ale że dokonuje nietrafionych wyborów
- Gdy krytykowana osoba zaczyna się bronić, nie wchodźmy jej w słowo, nie przerywajmy. Spokojnie powtórzmy swoje argumenty
- Ostrożnie dobierajmy słowa: zamiast „zawsze, nigdy, na pewno" używajmy: „wydaje mi się, myślę, że..."
- Kontrolujmy mowę ciała – nie krzyczmy, nie wymachujmy rękami, nie pokazujmy palcami – to prosta droga do kłótni, a przecież nie o to chodzi.
