Badacze przeanalizowali szczątki ludzkie z XIII i XIV wieku, odnalezione na cmentarzu przy ulicy Bokšto. Dzięki analizie izotopów węgla, azotu, tlenu i strontu, zachowanych w zębach i kościach, ustalono nawyki żywieniowe oraz prawdopodobne pochodzenie tych osób.

Po przebadaniu szczątków 15 osób naukowcy ustalili, że mężczyźni ci prowadzili bardzo mobilny tryb życia i prawdopodobnie nie byli miejscowi. Szczególną uwagę zwrócił na siebie młody mężczyzna pochowany w jednym z grobów; analiza jego uzębienia wykazała, że ​​dzieciństwo spędził w regionie położonym na południu. Jego dieta była charakterystyczna dla obszarów na południe od Litwy, co doprowadziło do postawienia hipotezy, że mógł on pochodzić z Rusi Kijowskiej.

Rytis Jonaitis, badacz z Litewskiego Instytutu Historii i jeden z kierowników prac badawczych na cmentarzu przy ulicy Bokšto, zauważa, że ​​archeolodzy już wcześniej podejrzewali obecność migrantów z ziem ruskich w społeczności miasta. Jednakże dane izotopowe potwierdziły teraz, że przynajmniej część pochowanych tam osób przybyła z regionów spoza Litwy.

Badania wykazały również, że większość kobiet pochowanych na tym cmentarzu pochodziła z miejscowej ludności. Sugeruje to, że wczesna społeczność Wilna kształtowała się pod wpływem migracji i małżeństw mieszanych, a chrześcijaństwo – przyjęte przez miejscowe kobiety – mogło dotrzeć na Litwę wraz z przybyszami.

Cmentarz przy ulicy Bokšto jest jednym z największych znanych średniowiecznych chrześcijańskich miejsc pochówku na pogańskiej Litwie. Choć w XIII i XIV wieku Litwa pozostawała krajem pogańskim, wyniki badań wskazują, że osoby pochowane na tym cmentarzu spoczęły w ziemi zgodnie z prawosławnymi tradycjami pogrzebowymi.

„Łącząc antropologię, archeologię oraz analizę izotopową różnych tkanek ludzkich, kształtujących się na różnych etapach życia, możemy po raz pierwszy bezpośrednio zidentyfikować osoby, które zmieniły dietę i miejsce zamieszkania, migrując do średniowiecznego Wilna w okresie kształtowania się tego miasta. Badanie to dowodzi, że Wilno od samego początku swojej historii było miejscem niezwykle różnorodnym, wpisując się w obraz dynamicznego pod względem etnicznym, rozwijającego się ośrodka kulturowego i gospodarczego” – mówi główna autorka badania, profesor Giedrė Motuzaitė Matuzevičiūtė z Wydziału Historii Uniwersytetu Wileńskiego.

Zdaniem badaczy ludzie mogli przenosić się do Wilna z powodów politycznych, handlowych lub religijnych, bądź też w poszukiwaniu lepszych warunków życia – zwłaszcza po epidemii dżumy, która w połowie XVI wieku spustoszyła znaczną część Europy.

Naukowcy podkreślają, że średniowieczne miasta były dynamicznymi i różnorodnymi przestrzeniami, tworzonymi przez ludzi wywodzących się z różnych kultur.

na podst. ELTA