Historia obchodów Święta Pracy sięga 1886 roku – w pierwszych dniach maja policja w Chicago w Stanach Zjednoczonych stłumiła demonstracje robotników domagających się skrócenia godzin pracy do 8 godzin dziennie. Sytuacja w Chicago była napięta już kilka lat przed tymi wydarzeniami. Fatalne warunki pracy, niskie płace i praca do dwunastu godzin na dobę były standardem.
Podczas demonstracji nie obyło się bez ofiar.
W 1889 roku międzynarodowe stowarzyszenie partii i organizacji socjalistycznych w Paryżu, nazywane II Międzynarodówką, ogłosiło 1 maja Międzynarodowym Dniem Solidarności Ludzi Pracy. Chciano w ten sposób docenić oddanie dla sprawy licznych ofiar, jakie w wyniku majowych zajść poniósł ruch robotniczy
Pierwsze obchody Święta Pracy w Polsce odbyły się w 1890 roku. Od 1950 roku jest to święto państwowe w kraju nad Wisłą.
Na Litwie uroczyste obchody Święta Pracy rozpoczęto w czasach sowieckich. Odbywały się tłumne i przymusowe pochody pierwszomajowe. Po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości zrezygnowano ze świętowania tego dnia. Święto Pracy zostało przywrócone na Litwie w 1996 roku, aby zwrócić uwagę na prawa pracowników, pomoc bezrobotnym w przezwyciężeniu ubóstwa oraz dbanie o bezpieczeństwo i zdrowie pracowników. Jest dniem wolnym od pracy.
Obecnie 1 maja swoje demonstracje organizują związki zawodowe. Dziś w południe od skweru Sirvydasa w Wilnie ruszy przemarsz „Za demokrację w pracy i na świecie!”, organizowany przez Związek Zawodowy 1 Maja. Po przemarszu organizatorzy zapraszają na dyskusję o pracy, demokracji i dyskryminacji, która odbędzie się w „Downtown Forest”.
Na Litwie w ostatnich latach nie raz proponowano wykreślić Święto Pracy z listy dni wolnych od pracy. W miniony wtorek posłowie ponownie odrzucili inicjatywę opozycyjnych liberałów, mającą na celu wykreślenie 1 Maja z listy świąt.
W Kościele katolickim 1 maja obchodzone jest wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika. Wspomnienie to wprowadził do kalendarza liturgicznego papież Pius XII w 1955 jako alternatywę dla laickiego Święta Pracy.
