Do realizowania przynagleń Ducha Świętego zachęcają biskupi w liście pasterskim na przypadającą 8 kwietnia Niedzielę Miłosierdzia. Z okazji święta patronalnego Caritas przypominają, że dzięki pięciu tysiącom dzieł, pomaga ona trzem milionom potrzebujących. „Przez wasze wrażliwe serca i pomocne dłonie Duch Święty pociesza strapionych, niesie konkretną pomoc w trudnościach oraz wielu naszym siostrom i braciom przywraca utraconą godność” – czytamy w liście.

Rozważanie Papieża Franciszka wygłoszone przed odmawianą w okresie wielkanocnym modlitwą „Regina Caeli”.

Jednym z największych błędów jest ograniczanie nauczania św. Jana Pawła II do czasu jego śmierci w 2005 r. Ono jest ponadczasowe. Przypominając je, korzystamy z mądrości życiowej proroka naszych czasów – mówi rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik. W 13. rocznicę śmierci Papieża Polaka zachęca do duchowej łączności ze świętym i poznawania jego nauczania.

Nieopodal Rosień (lit. Raseiniai) porządkowany jest prowadzący do Szydłowa szlak pielgrzymkowy, licznie odwiedzany przez litewskich i polskich katolików. Wszystkie prace mają być zakończone do września przyszłego roku.

Zmartwychwstanie Jezusa przynosi nadzieję światu, gdzie panuje niesprawiedliwość i przemoc – powiedział papież Franciszek w wielkanocnym orędziu.

„Zmartwychwstanie jest możliwe, a my możemy być jego uczestnikami. Gdy nie opuszczamy rąk i nie poddajemy się rozgoryczeniu, już świadczymy nadzieję zmartwychwstania. Gdy nie popieramy zła i grzechu, wkraczamy w życie. Gdy nie przymykamy oczu na kłamstwo, stajemy się dziećmi prawdy. Gdy nie ograniczamy się tylko do swoich własnych interesów i zauważamy mniejszego, już stajemy w obliczu zmartwychwstania“ – napisali litewscy biskupi w liście pasterskim na Wielkanoc.

Wigilia Paschalna – liturgia sprawowana w Wielką Sobotę po zmroku. Stanowi najważniejszą część Triduum Paschalnego i jest najważniejszą liturgią roku.

A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, [które mówi], że On ma powstać z martwych (J 201-9).