Święto Wniebowstąpienia Pańskiego upamiętnia zwieńczenie życia Chrystusa na ziemi, który po zmartwychwstaniu wstąpił do nieba, by „zasiąść po prawicy Ojca”. To święto ruchome, tradycyjnie w chrześcijaństwie obchodzone było w czwartek 40 dni po Wielkanocy. Dekret watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z 2004 r. umożliwił przeniesienie święta na VII Niedzielę Wielkanocną.

Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to pamiątka zwieńczenia życia Chrystusa na ziemi, który po zmartwychwstaniu wstąpił do nieba, by „zasiąść po prawicy Ojca”. M.in. w Polsce i na Litwie zgodnie z Dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z 2004 r. uroczystość obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną.

Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to pamiątka zwieńczenia życia Chrystusa na ziemi, który po zmartwychwstaniu wstąpił do nieba, by „zasiąść po prawicy Ojca”.