Odsunięcie od służby bojowej i 30 dni aresztu – tak został ukarany izraelski żołnierz, który zniszczył figurę Jezusa w południowym Libanie, został ukarany odsunięciem od służby bojowej i 30 dniami aresztu – przekazała wczoraj armia. Taką samą karę nałożono na żołnierza, który fotografował incydent. 

W czasie, gdy Liban oraz cały region Bliskiego Wschodu pogrążone są w głębokim konflikcie, który pochłonął setki ofiar, powstaje symboliczny pomnik mający przynieść ludziom pocieszenie, poczucie bezpieczeństwa i nadzieję. W marcu 2026 roku wzniesiono 26-metrowy posąg Chrystusa Odkupiciela na Jabal Al-Salib („Górze Krzyża”) w libańskim mieście Al Qaa, górującym nad równiną Bekaa. Opublikowane 4 kwietnia w czasopiśmie Vogue Arabia zdjęcie ukazuje monument wciąż otoczony rusztowaniami.

W Al-Maghtas w Jordanii wykopaliska archeologiczne ukazały pozostałości kościołów, kaplic, grot pustelników oraz baptysterium, jako miejsca kultu związane z Chrztem Jezusa. Naukowcy wskazują, że jest to „Betania po drugiej stronie Jordanu”, o której mówi Biblia. W 2015 roku obszar ten został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Do Al-Maghtas pielgrzymowali trzej papieże: Jan Paweł II, Benedykt XVI oraz Franciszek. Dziś Niedziela Chrztu Pańskiego.

Droga Maryi prowadzi za Jezusem, a droga Jezusa prowadzi do każdego człowieka, zwłaszcza do ubogich, zranionych, grzeszników. Dlatego autentyczna duchowość maryjna czyni w Kościele aktualną czułość Boga, Jego macierzyństwo - wskazał Papież podczas Mszy św. celebrowanej na Placu św. Piotra. Eucharystia stanowiła zwieńczenie Jubileuszu duchowości maryjnej.

Przed cudownym obrazem Najświętszego Serca Jezusa w Milejczycach nieustannie zanoszone są prośby – za chorą 14-letnią Agatkę, małego Antosia, Filipka… Odkąd sześć lat temu obraz wrócił z renowacji, kult Najświętszego Serca Jezusa wybuchł tu na nowo. To najstarszy jak dotąd wizerunek Boskiego Serca w Polsce.

Dziś w Kościele katolickim przypada święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Jest to stosunkowo nowe święto w kalendarzu liturgicznym. Wprowadził je w 2013 r. papież Benedykt XVI jako pamiątkę obchodzonego Roku Kapłańskiego.

Już w najbliższą niedzielę zaniesiemy do kościoła palmy wielkanocne. Być może kupione na jarmarku kaziukowym, być może samodzielnie uwite, ale na pewno kolorowe i różnorodne. W tym dniu wspominamy uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, kiedy to lud witał go wymachując palmami. Te jednak nie były w niczym podobne do naszych. Jak sama nazwa wskazuje, były to gałęzie drzewa palmowego. Co one oznaczały i dlaczego nasze palmy wileńskie tak bardzo odbiegają od wyglądu tamtych?

Nad kurortem turystycznym w indonezyjskiej prowincji Sumatra Północna wkrótce będzie górował najwyższy na świecie posąg Jezusa.

Trudno jest uwierzyć, że Chrystus rzeczywiście zwyciężył śmierć i pokonał zło, kiedy na świecie, a szczególnie wokół nas ciągle się toczą wojny. Niepewność jutra, lęk o przyszłość przytłumia w nas nadzieje i radość, płynące ze Świąt Wielkanocnych. Gdzie jest zwycięstwo Jezusa, skoro zło zerwało się z łańcucha? Gdzie jest żyjący Pan pośród tylu śmierci i nieszczęść?

„Jezus nie chce być bohaterem historii, ale twojego i mojego dzisiaj; nie dalekim prorokiem: Jezus chce być Bogiem bliskim” – wskazywał dziś Papież, prowadząc rozważanie przed modlitwą Anioł Pański. Tak Franciszek nawiązywał do Chrystusa pytającego swoich uczniów, za kogo uważają Go ludzie i za kogo uważają Go właśnie sami apostołowie (Mt 16,13-20). Ojciec Święty zauważył, że wiele osób widzi Jezusa jako wielkiego nauczyciela z przeszłości, ale chrześcijańska perspektywa sięga głębiej.

Strona 1 z 6

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24