W Wielki Czwartek w Kościele katolickim jest obchodzony jako pamiątka ustanowienia przez Chrystusa sakramentów kapłaństwa i Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy.
W kościołach katedralnych odprawiana jest wtedy uroczysta Msza św. sprawowana w godzinach porannych przez biskupa diecezjalnego wraz z prezbiterami. Nazywana jest ona Mszą Krzyżma. Podczas niej poświęcane są nowe oleje przeznaczone do namaszczeń: podczas chrztu, bierzmowania, sakramentu kapłaństwa oraz przy namaszczeniu chorych. W trakcie tej Mszy św. odbywa się odnowienie przyrzeczeń kapłańskich.
W kościołach parafialnych odprawiana jest tylko jedna uroczysta Msza św. wieczorem - Msza Wieczerzy Pańskiej, która jest upamiętnieniem Ostatniej Wieczerzy, jaką Jezus spożywał ze swymi apostołami w ostatnią noc przed męką. Rozpoczyna ona Triduum Paschalne. Podczas Mszy śpiewany jest hymn „Chwała na wysokości Bogu”, któremu towarzyszy bicie kościelnych dzwonów. Po zakończeniu śpiewu milkną dzwony i organy, a po rozdaniu Komunii Świętej następuje przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej dawniej „ciemnicą” (na pamiątkę uwięzienia Jezusa po Ostatniej Wieczerzy).
Po zakończeniu liturgii z ołtarza zdejmuje się świece, mszał, krzyż, obrusy. Gest ten symbolizuje koniec wieczerzy, odarcie Chrystusa z szat oraz jego opuszczenia przez bliskich. Tabernakulum zostaje otwarte i puste, a Wieczna lampka zgaszona.
W niektórych kościołach odbywa się obrzęd obmycia nóg dwunastu mężczyznom. Symbolizuje on gest Jezusa, który obmywał nogi swim uczniom w wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy. Wskazuje na uniżenie Jezusa wobec człowieka i bycie sługą.
