Sobota, 10 stycznia 2026

Łk 4, 14-22a

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Potem powrócił Jezus mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane, Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana. Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione. Począł więc mówić do nich, Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego.

Optyka życia i działania

Życie chrześcijanina jest ciągłym głoszeniem prawdy o królestwie Bożym. Jest też naznaczone stałym pragnieniem nawrócenia się. Jezus rozpoczyna swoją misję od głoszenia Ewangelii o królestwie. Istotnym elementem tej misji jest wezwanie do nawrócenia. Z kolei główną treść Ewangelii o królestwie stanowi troska o człowieka. Chrystus jest blisko każdego człowieka, szczególnie cierpiącego. Jego Dobra Nowina jest pochyleniem się nad życiem każdego z nas. Drugi człowiek powinien się znaleźć również w mojej optyce życia i działania. Moje pochylenie się z troską nad innym będzie najpiękniejszym świadectwem tego, że Ewangelia oznacza dla mnie całe życie. Będzie świadectwem tego, że Ewangelia jest bardzo konkretna.

Panie Jezu, naucz mnie, aby Twoja Dobra Nowina wypełniała całe moje życie, tak abym nie tylko mówił o Ewangelii, ale żył nią.