Kardynał S. Dziwisz: Polska pomaga Litwie neutralizować wpływy ze Wschodu

2013-05-05, 13:12
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Polska może pomóc Litwie powstrzymać wpływy ze Wschodu. Tak podczas konferencji z okazji jubileuszu 600-lecia Archikatedry Kowieńskiej pw. św. Apostołów Piotra i Pawła o znaczeniu dobrosąsiedzkich stosunkach mówił dziś kard. Stanisław Dziwisz.

- Współpraca jest naszą siłą. Polska na Zachodzie jest potrzebna Litwie, by pomóc powstrzymać wpływy ze Wschodu. Polska również potrzebuje dobrych sąsiadów – powiedział kard. Stanisław Dziwisz.

- Litwa była zawsze obecna w sercu i modlitwie papieża, myślał o Litwie i modlił się za nią, ilekroć schodził do grot watykańskich i spoglądał na wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej. Wizerunek Tej, „co w Ostrej świeci Bramie" przypominał mu o losie i cierpieniu narodu litewskiego - wspominał metropolita krakowski, który jest papieskim legatem na jubileuszowej uroczystości w Kownie.

Metropolita krakowski zwrócił uwagę na wielką radość Jana Pawła II, że mógł stanąć na litewskiej ziemi. - Spełniło się jedno z żarliwych pragnień jego pasterskiego serca, w którym było miejsce dla wszystkich narodów, kultur, języków i narodów, zwłaszcza narodów pozbawionych elementarnych praw - podkreślił.

Kardynał przypomniał, że Litwa była bliska sercu Karola Wojtyły od jego najmłodszych lat. Zacytował słowa Jana Pawła II, który w stolicy Litwy 5 września 1993 r. powiedział m.in.: „Nigdy w życiu nie byłem w Wilnie. Jestem tu po raz pierwszy. Równocześnie można powiedzieć, że przez całe moje życie, przynajmniej od czasu, kiedy doszedłem do świadomości, stale byłem w Wilnie. Byłem w Wilnie myślą i sercem, można powiedzieć całym moim jestestwem, przynajmniej w jakimś jego szczególnym wymiarze. I to mi pozostało również w Rzymie, może nawet jeszcze bardziej".

Metropolita krakowski wskazał na rolę pontyfikatu Jana Pawła II w upadku reżymów komunistycznych w naszej części Europy i przypomniał programowe i prorocze słowa papieża Polaka wypowiedziane w dniu inauguracji posługi papieskiej: „Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!".

- Dziś błogosławiony Jan Paweł II wspiera Kościół z nieba w jego służbie człowiekowi. Błogosławi też z wysoka narodowi litewskiemu i Kościołowi na waszej ziemi. Czekamy na kanonizację błogosławionego Papieża, przyjaciela Litwy, by jeszcze bardziej towarzyszył nam i całemu Kościołowi na drogach wiary, nadziei i miłości" - zakończył kard. Dziwisz dziękując abp Tamkevičiusowi za zaproszenie na jubileusz archikatedry. Papieski wysłannik przekazał do Archikatedry świętego Piotra i Pawła w Kownie relikwię krwi błogosławionego Jana Pawła II.

Stanisław Dziwisz - osobisty sekretarz papieża Jana Pawła II w l. 1978–2005, arcybiskup metropolita krakowski od 2005, kardynał prezbiter od 2006.

Komentarze   

 
#2 Kazek 2013-05-05 23:41
Coś dziwnie mało, a właściwie to nic nie ma w artykule o tym, by Dziwisz wspomniał coś o Polakach na Litwie, tak ważnej części tutejszego Koscioła.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#1 Grażyna 2013-05-05 17:21
Wielki Polak Jan Paweł II miał wielki szacunek dla wielkiego polskiego miasta Wilna skąd popłynął w świat za sprawą św. siostry Faustyny kult Miłosierdzia Bożego, tak ważnego i bliskiego sercu papieża Polaka.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Sobota, 13 czerwca 2026 

    Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, wspomnienie

    Łk 2, 41-51

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Rodzice Jezusa każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał On dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, młody Jezus pozostał w Jeruzalem, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Myśląc, że jest wśród pielgrzymów, przeszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni. Siedział pośród nauczycieli, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Gdy Go zobaczyli, zdziwili się. Matka powiedziała do Niego: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja, pełni bólu, szukaliśmy Ciebie”. On im odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co jest mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24