Sobota, 13 czerwca 2026
Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, wspomnienie
Łk 2, 41-51
Ewangelii według świętego Łukasza
Rodzice Jezusa każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał On dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, młody Jezus pozostał w Jeruzalem, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Myśląc, że jest wśród pielgrzymów, przeszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni. Siedział pośród nauczycieli, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Gdy Go zobaczyli, zdziwili się. Matka powiedziała do Niego: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja, pełni bólu, szukaliśmy Ciebie”. On im odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co jest mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.
Komentarze
niestety po proklamowaniu niepodległości w 1918 nastali nacjonaliści i szowiniści ze Smetoną i Voldemorasem, co miało tragiczne skutki podczas II Wojny Światowej, gdzie kolaborujący z nazistowskimi Niemcami Litwini mordowali Polaków. Następnie była lituanizacja sowiecka aż do kolejnej wzmożonej fali dyskryminacji wznieconej przez Landsbergisa.
Rzeczpospolita Pawłowska była miniaturową republiką samorządową, utworzoną w granicach I Rzeczypospolitej, z własną konstytucją, służba medyczną oraz samorządem. Wychodząc z założenia, że należy stworzyć republikę nowoczesną, właściciel wsi Pawłowo ks. Paweł Ksawery Brzostowski, uczynił w 1769 r. chłopów jej pełnoprawnymi obywatelami.
Teren Rzeczpospolitej Pawłowskiej obejmował w sumie ponad 3 tys. hektary. Rządził nią dwuizbowy parlament chłopski, pańszczyznę zaś zastąpiono czynszem, ks. Brzostowski nadał chłopom wolność osobistą. Rzeczpospolita Pawłowska miała własną konstytucję, służbę medyczną, herb, pieniądze, Sejm, skarb, kasę samopomocy i szkołę.
Sejm Wielki zatwierdził istnienie Rzeczpospolitej Pawłowskiej 4 kwietnia 1791 r., miesiąc przed przyjęciem Konstytucji 3 Maja. Rzeczpospolita Pawłowska zyskała sobie bowiem uznanie, odwiedził ją sam król Stanisław August Poniatowski, który odznaczył ks. Brzostowskiego Orderem Orła Białego.
Republika przetrwała 25 lat, zlikwidowana przez władze carskie.
Jej pozostałości wciąż można oglądać na terenie rejonu solecznickiego.
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.