W Dniu Pamięci Starówki oddano hołd poległym podczas Powstania Warszawskiego

2012-08-14, 07:21
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Złożeniem wieńców i zapaleniem zniczy przy znajdującym się na Starym Mieście głazie upamiętniającym wybuch czołgu-pułapki podczas Powstania Warszawskiego uczczono w poniedziałek Dzień Pamięci Starówki.

Dzień Pamięci Starówki jest częścią obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego na terenie Śródmieścia. Święto zostało ustanowione dla upamiętnienia wybuchu niemieckiego czołgu-pułapki na ul. Kilińskiego, w którym 13 sierpnia 1944 roku zginęło ok. 500 osób - zarówno powstańców, jak i osób cywilnych. Od 1992 roku 13 sierpnia obchodzony jest Dzień Pamięci Starówki.

Główne uroczystości miały miejsce przed głazem upamiętniającym ofiary wybuchu czołgu-pułapki na ul. Kilińskiego, gdzie wystawiono posterunek wojskowy, a wartę honorową zaciągnęły poczty sztandarowe organizacji kombatanckich i harcerskich. Uroczystość rozpoczął hymn państwowy.

Przewodniczący Stowarzyszenia Mieszkańców Warszawskiego Starego i Nowego Miasta Krzysztof Górski podkreślił, że uroczystością tą zebrani pragną oddać hołd poległym powstańcom i mieszkańcom, którzy walczyli na Starym i Nowym Mieście. "Na Starówce twierdzą był każdy próg. Ta najstarsza, stanowiąca serce Warszawy dzielnica stała się właśnie twierdzą, gdzie zażarta walka toczyła się o każdy budynek. I spośród setek lat w historii dzielnicy jej mieszkańcy wybrali właśnie ten dzień jako Dzień Pamięci Starówki. 13 sierpnia symbolizuje bowiem jedność mieszkańców i żołnierzy powstania" - zaznaczył Górski.

Na zakończenie uroczystości proboszcz archikatedry św. Jana ks. kan. Bogdan Bartołd odczytał tzw. modlitwę Bonawentury, czyli wiersz "Modlitwa" Jana Bonawentury Romockiego ps. Bonawentura, harcerza i żołnierza AK, poległego w Powstaniu Warszawskim.

PAP

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Sobota, 13 czerwca 2026 

    Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, wspomnienie

    Łk 2, 41-51

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Rodzice Jezusa każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał On dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, młody Jezus pozostał w Jeruzalem, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Myśląc, że jest wśród pielgrzymów, przeszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni. Siedział pośród nauczycieli, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Gdy Go zobaczyli, zdziwili się. Matka powiedziała do Niego: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja, pełni bólu, szukaliśmy Ciebie”. On im odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co jest mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24