Każdy polski funkcjonariusz musi od Prezydenta usłyszeć, że jesteście naszymi bohaterami współczesności i na Was liczą polscy obywatele, że będziemy się zawsze o Was upominać, bo potrzebujecie sprzętu, szkoleń, potrzebujecie czuć się zaopiekowani przez władze państwowe, a nie czuć oddech prokuratury na plecach – akcentował.
Prezydent podkreślił, że „w szczątkach jednego polskiego żołnierza zamknięto ponad tysiąc lat starań narodu polskiego i budowania polskiej państwowości na tak wielu frontach”.
Stoimy tu mimo tego, że w czasie II wojny światowej Niemcy zniszczyli Pałac Saski i umiejscowione w nim serce polskiego wojska – szefostwo Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Stoimy tu mimo tego, że Niemcy w czasie II wojny światowej postawili tu wielką literę V, która miała być symbolem dominacji żywiołu niemieckiego nad polskim, a my jesteśmy, wolni, niepodlegli, suwerenni – powiedział.
Prezydent przypomniał, że „ten pomnik zrodził się z pragnienia pamięci matki, która straciła swojego syna – Jadwigi Zarugiewicz, bo został zasiekany przez sowietów w 1920 roku i nie można było odnaleźć jego szczątków”. – Ani pani Jadwiga ani jej syn Konstanty nie mogli wiedzieć, że za sprawą Grobu Nieznanego Żołnierza my współcześni Polacy dostaniemy tak wiele pamięci, dziedzictwa i siły do walki o naszą wolność – dodał.
Dostał ją także największy z Polaków – Jan Paweł II, który zanim przemówił na Placu Zwycięstwa, modlił się przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Zanim powiedział: niech zstąpi Duch Twój, powiedział słowa, które powinny być z nami w 2025 roku i kolejnych latach: że nie ma sprawiedliwej Europy bez wolnej Polski na jej mapie. Dla tej wolności i naszej odpowiedzialności za wolność tu się spotykamy i jej pozostańmy na zawsze wierni – akcentował Karol Nawrocki.
Prezydentowi towarzyszyli szef KPRP Zbigniew Bogucki, zastępca szefa BBN gen. bryg. rez. Mirosław Bryś, minister Agnieszka Jędrzak oraz minister Jarosław Dębowski.
◊ Idea oddania hołdu bezimiennym narodziła się po tragedii I wojny światowej – Wielkiej Wojny – podczas której zginęły miliony, a wielu ofiar nigdy nie zidentyfikowano. Pierwsze na świecie monumenty mające upamiętniać nieznanych żołnierzy odsłonięto 11 listopada 1920 roku w Wielkiej Brytanii i we Francji. Idea uczczenia bezimiennych żołnierzy szybko znalazła uznanie również w Polsce, która dopiero co odzyskała niepodległość.
25 stycznia 1925 r. – na wniosek ministra spraw wojskowych gen. broni Władysława Sikorskiego – Rada Ministrów uchwaliła, że Grób Nieznanego Żołnierza zostanie zlokalizowany w kolumnadzie Pałacu Saskiego. Rada Ministrów wybrała również twórcę pomnika – rzeźbiarza Stanisława Ostrowskiego. Budowa Grobu Nieznanego Żołnierza była z pewnością jego najważniejszą realizacją.
◊ Grób Nieznanego Żołnierza został zniszczony w ostatnich dniach grudnia 1944 r. wraz z wysadzonym Pałacem Saskim. Tuż po zakończeniu II wojny światowej podjęto decyzję o odbudowie. Ostatecznie zdecydowano o pozostawieniu go w niemal takim samym stanie, w jakim znajdował się w 1945 r. – był to zaledwie niewielki fragment kolumnady po nieistniejącym już Pałacu Saskim. Całość została zabezpieczona i odnowiona. Uroczystość odsłonięcia Grobu Nieznanego Żołnierza po odbudowie odbyła się 8 maja 1946 r. W 1989 roku złożono w Grobie Nieznanego Żołnierza ziemię z mogił katyńskich, a 3 maja 1991 r. odsłonięto 14 kolejnych tablic, na których wyryto miejsca bitew z lat 972–1683, 1768–1921 i 1939–1945. 15 sierpnia 2016 r. Prezydent Andrzej Duda odsłonił pierwszą tablicę poświęconą Żołnierzom Wyklętym. Łącznie w arkadach Grobu Nieznanego Żołnierza znajdują się 22 tablice.
