W ciągu 40 lat swojej kapłańskiej drogi wygłosił ponad 800 serii rekolekcji – dla parafii, osób konsekrowanych, kapłanów, młodzieży i dzieci.
Niejednokrotnie mieliśmy zaszczyt gościć go w Wilnie i na Wileńszczyźnie. Na przykład w marcu ubiegłego roku w kościele Ducha Świętego w Wilnie prowadził rekolekcje wielkopostne z uzdrawiającymi relikwiami św. Ojca Pio. W lipcu 2023 r. w Koleśnikach uczestniczył w uroczystościach z okazji 380-lecia tamtejszej parafii. Z kolei w czerwcu 2019 r. ojciec Zdzisław przywiózł do Wilna relikwie pierwszego stopnia: rękawiczkę przesiąkniętą krwią ze stygmatu dłoni oraz zakrwawione płótno, przykrywające ranę krwawiącego serca św. Ojca Pio., a podczas kazania w kościele Dycha Świętego przybliżył zebranym postać ojca Pio oraz opowiedział o tych relikwiach.
W 2015 roku Ojciec Święty Franciszek powołał go do grona tysiąca dwustu Misjonarzy Miłosierdzia na całym świecie. Do czerwca 2022 roku posługiwał w Archidiecezji Gdańskiej, a od lipca 2023 roku pełnił tę posługę w Archidiecezji Krakowskiej.
Był nie tylko gorliwym duszpasterzem, ale również inspiratorem wielu ogólnopolskich inicjatyw religijnych i społecznych. Wśród najważniejszych dzieł br. Zdzisława znajdują się m.in.:
- peregrynacja habitu św. Ojca Pio na terenie północnej Polski (2016),
- pięć edycji Kongresu św. Ojca Pio (2017–2022),
- modlitewna akcja „Z Maryją i Ojcem Pio CZYŚCIMY CZYŚCIEC” (2018),
- cztery edycje Kongresu 108 Błogosławionych męczenników II wojny światowej (2019–2023),
- uroczystości 40. rocznicy ocalenia życia św. Jana Pawła II (2021),
- Kongres bł. ks. Jerzego Popiełuszki oraz inicjatywa Nagrody Społecznej jego imienia (2022–2024),
- Kongres Ducha Pracy Ludzkiej (2023, planowana edycja 2025).
Brat Zdzisław pozostawił po sobie nie tylko bogaty dorobek duszpasterski, ale przede wszystkim świadectwo życia całkowicie oddanego Jezusowi i Maryi. Był przykładem kapłana, który swoje powołanie realizował z żarliwością, pokorą i bezinteresownym oddaniem sprawie Bożej.
***
Brat Zdzisław Duma urodził się 15 listopada 1957 roku w Pile. Przed wstąpieniem do Zakonu uzyskał wykształcenie techniczne – tytuł technika mechanika ze specjalnością w budowie maszyn – oraz zdał egzamin dojrzałości.
Do Zakonu wstąpił 1 września 1978 roku. Po odbyciu rocznego nowicjatu, 2 września 1979 roku, złożył pierwszą profesję zakonną na ręce ministra prowincjalnego, brata Celestyna Giby. W latach 1979–1985 odbywał formację w Wyższym Seminarium Duchownym Braci Mniejszych Kapucynów, studiował w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów Konwentualnych w Krakowie oraz na Papieskiej Akademii Teologicznej.
Święcenia prezbiteratu przyjął 1 czerwca 1985 roku z rąk Księdza Kardynała Franciszka Macharskiego. Po święceniach został skierowany do Krosna, gdzie posługiwał jako katecheta młodzieży licealnej, opiekun ministrantów, Oazy, Młodzieży Franciszkańskiej, Bractwa Trzeźwości im. Maksymiliana Kolbego oraz Wspólnoty Cywilizacji Miłości.
W kolejnych latach pełnił posługę duszpasterską w Stalowej Woli, Wrocławiu, Sędziszowie Małopolskim, Częstochowie, Wołczynie, Gdańsku, Pile oraz w Krakowie. Był pierwszym przełożonym wspólnoty braterskiej w Częstochowie oraz gwardianem w Gdańsku. Przez wiele lat pełnił funkcję prowincjalnego referenta misji ludowych, niestrudzenie posługując jako misjonarz ludowy i rekolekcjonista.
Zmarł nagle, 15 kwietnia 2025 roku, w swojej celi zakonnej w Krakowie-Olszanicy.
***
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w środę 23 kwietnia 2025 r. w kościele pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Krakowie Olszanicy. O godz. 11:30 – Różaniec, o 12:00 – Msza święta pogrzebowa. Po Mszy św. obrzędy pogrzebowe na cmentarzu w Krakowie Olszanicy.
Na podst. kapucyni.pl, tysol.pl, inf. własna



Komentarze
Przyjmij go Boże do Twego Domu!
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.