Dziś Parlament Europejski przyjął rezolucję, której głównym celem, zgodnie z Traktem z Lizbony, jest ochrona i wspieranie dziedzictwa kulturowego i językowego Unii Europejskiej z pełnym uwzględnieniem różnorodności. Tym samym raport odwołuję się do art. 22 Karty praw podstawowych, który stanowi, że Unia szanuje różnorodność kulturową, religijną i językową, co stanowi, że wszelkie próby wprowadzenia wyłączności danego języka stanowi ograniczenie i naruszenie podstawowych wartości Unii.

Taka rezolucja jest tym bardziej ważna w kontekście trwającej prezydencji Litwy w UE.

"Art. 167 Traktatu z Lizbony wyraźnie stanowi, że 'Unia przyczynia się do rozkwitu kultur Państw Członkowskich, w poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej' oraz że zachęca się w nim do podejmowania działań zmierzających nie tylko do zachowania i ochrony bogactwa unijnego dziedzictwa językowego stanowiącego część jego różnorodności, lecz również do poczynienia dalszych kroków we wzmacnianiu i promowaniu tego dziedzictwa w uzupełnieniu do polityki państw członkowskich - mówi Waldemar Tomaszewski, Poseł Akcji Wyborczej Polaków na Litwie do PE - Zasadnicze problemy Polskiej oraz innych mniejszości narodowych na Litwie, które uznają swój język za ojczysty to przede wszystkim: zakaz stosowania Polskich nazw miejscowości i ulic, zakaz pisowni polskich nazwisk w dokumentach urzędowych oraz niewprowadzenie języka polskiego, jako pomocniczego w urzędach. Wszystkie te czynniki na dłuższą metę, niestety, nie służą różnorodności językowej, pluralizmowi, wiedzy historycznej, społecznej, kulturowej Unii Europejskiej, jako integralnej podstawy tożsamości europejskiej. Różnorodność językową powinno się postrzegać, jako atut a nie obciążenie i dlatego należy ją wspierać i promować, a nie traktować jak narzędzie służące do osiągania politycznych, etnicznych lub geograficznych celów."

W przyjętej rezolucji Parlament Europejski wzywa Unię i państwa członkowskie do pełnego zaangażowania się w ochronę i propagowanie niepowtarzalnej różnorodności dziedzictwa kulturowego i językowego Unii w oparciu o wspólne dobre praktyki obecnie dostępne w wielu europejskich wspólnotach językowych; wzywa rządy państw członkowskich do potępienia wszelkiej dyskryminacji językowej; wzywa państwa członkowskie oraz Komisję do przestrzegania zobowiązań powziętych wraz z przystąpieniem do Konwencji UNESCO z 2005 r. w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego zarówno na swoim terytorium, jak i w umowach międzynarodowych; wzywa władze Unii do ustanowienia skutecznego poszanowania różnorodności językowej; wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do podpisania i ratyfikowania Europejskiej karty języków regionalnych i mniejszościowych (1992) oraz Ramowej konwencji na rzecz ochrony mniejszości narodowych (1995).

Biuro Prasowe EKR w Parlamencie Europejskim