Wyruszyliśmy wcześnie, więc o godz. 10 byliśmy u stóp Matki Miłosierdzia w Ostrej Bramie i mogliśmy uczestniczyć we Mszy św. oraz spowiedzi. Nasz przewodnik opowiedział nam o historii powstania tego sanktuarium, a z kolei koledzy-seniorzy dzielili się swoimi osobistymi wspomnieniami związanymi z tym cudownym miejscem: jeden ze słuchaczy przed laty, akurat 7 kwietnia, brał tu ślub, a koleżanka pochodząca z Ignaliny przypomniała o tym, jak jej babcia chodziła na piechotę z pielgrzymką do Ostrej Bramy…
Tuż przy kościele św. Teresy znajduje się cerkiew Świętego Ducha – prawosławni tego dnia mieli jedno ze swoich świąt, podczas którego brzmiały wspaniałe pieśni. Nie ominęliśmy tego cudownego miejsca, a nasz przewodnik opowiedział o historii i roli tej świątyni dla wiernych, spoczywających tu trzech męczennikach-świętych prawosławnych.
Dalsza trasa naszej pielgrzymki wiodła ulicą Wielką ku Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Tu modliliśmy się przed cudownym obrazem „Jezu, ufam Tobie”, niektórzy odbyli spowiedź. Kolejno udaliśmy się do wileńskiej katedry, gdzie modliliśmy się w kaplicy św. Kazimierza. Andrzej Aszkiełowicz przybliżył nam zarówno fakty z życiorysu królewicza Polski, jak też historię katedry i kaplicy patrona Litwy.
Po tak intensywnej duchowo połowie dnia udaliśmy się na posiłek dla ciała – na Antokol, do restauracji „Sawka”, która znajduje się tuż przy cudownym kościele pw. św. Piotra i Pawła. Zarówno ci, co już mieli okazję odwiedzić tę świątynię, a szczególnie, kto był tu po raz pierwszy, nie kryli zachwytu nad wspaniałymi dekoracjami tego kościoła – perły baroku. Opowiadanie przewodnika pozwoliło nam poznać nie tylko historię powstania tej cudownej świątyni, ale też symbolikę znajdujących się tu ponad dwóch tysięcy figur.
Kolejnym punktem naszych odwiedzin na wileńskim Antokolu był domek św. siostry Faustyny. Przyjechaliśmy tam o godz. 15, więc odmówiliśmy wspólnie (każdy z nas odmówił jedną z części) Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Poznaliśmy głębiej życiorys tej świętej, której objawił się Jezus. Według Jego wskazówek został namalowany obraz dający początek zrodzenia się kultu Miłosierdzia Bożego, które z Wilna (m. in. za sprawą bł. księdza Michała Sopoćki) rozszerzyło się dziś na cały świat. Po modlitwie, obejrzeniu domku i nabyciu pamiątek w podniosłym nastroju wyruszyliśmy w powrotną drogę.
Przed Niedzielą Palmową, 12 kwietnia, mieliśmy w naszym kościele pw. św. Edwarda w Nowych Święcianach rekolekcje i obchodziliśmy kolejną – 17. rocznicę święceń kapłańskich naszego proboszcza, księdza Witalija Kisiela. Rekolekcje prowadził ksiądz proboszcz z Twerecza Ronaldas Kuzmickis, wygłosił też bardzo treściwe kazanie podczas Mszy św. Z kolei ośmioro uczniów niedzielnej szkółki języka polskiego w Nowych Święcianach przygotowało życzenia i wierszyki z okazji święceń kapłańskich ks. Witalija. Była też modlitwa za księży i śpiew, m. in. została zaśpiewana „Barka”. Dla szanownego proboszcza składali też życzenia chórzyści, parafianie, wręczając mu kwiaty i prezent. Warto też zaznaczyć, że już tradycyjnie liturgiczne czytanie w Niedzielę Palmową w języku polskim czytali uczniowie niedzielnej szkółki języka polskiego Iveta Kuncevičiutė i Marcin Charczewskin. Wspiera swoich wychowanków w miejscowym gimnazjum zawsze życzliwa dla polskich inicjatyw nauczycielka języka angielskiego Inesa Stvolienė. I za tę współpracę jesteśmy wdzięczni.
Polska społeczność Nowych Święcian, zarówno członkowie polskiej sekcji UTW, jak i uczniowie niedzielnej szkółki języka polskiego, treściwie i godnie powitała Święta Wielkanocne.
Wanda Gołubiewa,
członkini polskiej sekcji UTW, nauczycielka niedzielnej szkółki języka polskiego w Nowych Święcianach
