Pokłonić się Suwalszczyźnie

2017-05-08, 14:58
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Pokłonić się Suwalszczyźnie fot. organizatorzy

Właśnie Suwalszczyznę obrano za cel weekendowej podróży autokarowej, jaką postanowiło zorganizować Koło AWPL– ZCHR gminy zujuńskiej rejonu wileńskiego.

Podróż jest niedaleka, więc wygodna dla osób starszych, a przy tym Ziemia Suwalska jest naprawdę wspaniała, słynna z licznych zabytków oraz walorów przyrodniczych.

Chociaż tegoroczna wyjątkowo zimna wiosna nie rozpieszcza ciepłem i słońcem, podróżników grzały radość w sercu i emocje, budzące się przy oglądaniu i podziwianiu sformowanego przez lodowiec pagórkowatego krajobrazu z osadzonymi niby klejnoty licznymi jeziorami, wspaniałej architektury sakralnej harmonijnie współistniejącej z przyrodą.

Członkowie koła AWPL – ZCHR gminy Zujuny, jak też przedstawiciele kół ZPL z Zujun, Ciechanowiszek, Płocieniszek oraz sympatycy mieli okazję zwiedzić piękny, cichy Augustów, odbyć rejs statkiem Kanałem Augustowskim, pomodlić się i sprawdzić działanie, uznanej za leczniczą, wody w sanktuarium w Studziennicznej, podziwiać pięknie położony wśród jezior klasztor Kamedułów w Wigrach ze strzelającymi do nieba wieżycami kościoła, pofałdowany, górzysty (z Górą Cisową na czele) krajobraz północnej Suwalszczyzny oglądany z punktu widokowego w Smolnikach.

Ta wspaniała podróż nie odbyła by się bez wsparcia finansowego, jakie organizatorzy otrzymali od rejonowego oddziału ZPL oraz starostwa w Zujunach, za co serdeczne, staropolskie "Bóg zapłać".

Organizatorzy

 {gallery}Wycieczka-po-Suwalszczyznie-Zujuny{/gallery}

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24