Siostra Michaela serdecznie nas przywitała, a Pani Auszra w niezwykły sposób opowiedziała o idei hospicjum, o pomaganiu drugiemu człowiekowi oraz o potrzebie bycia z innymi ludźmi - „pamiętajcie, abyście nigdy nie byli sami. Internet nie zastąpi Wam przyjaciół, znajomych, rodziny”...

Młodzież słuchała Pani Auszry, a następnie wraz z nią udała się do pokojów pensjonariuszy, aby wspólnie zaśpiewać kolędy i wręczyć włanoręcznie wykonane aniołki z życzeniami świątecznymi. Idea śpiewania kolęd dla hospicjum powstała podczas spotkania Rady uczniowskiej gimnazjum, gdzie omawiano idee podjęcia aktywności społecznej uczniów. Rada postanowiła, że w tym roku warto byłoby uczynić coś dobrego dla tych, którzy z powodu słabego zdrowia nie będą mogli połamać się opłatkiem przy wigilijnym stole z bliskimi. Przy wspólnym śpiewie kolęd mogli podzielić się swoją radością z narodzin Pana. Nie odbyło się bez wzruszeń zarówno ze strony kolędników, jaki i widzów.

Łzy wzruszenia i radość na twarzy mieszkańców hospicjum były najlepszym podarunkiem dla modzieży i ich opiekunów. To była niezwykła lekcja, lekcja miłości „dla bliźniego swego”.

Należy zauważyć, że niesieniem pomocy czy wspieraniem innych nie zajmują się wyłącznie wolontariusze. Cała społeczność gimnazjum uczestniczy w wielu dobroczynnych zbiórkach.

Jednak prawdą jest, że gdyby nie zaangażowanie dyrektora gimnazjum Zygmunta Jaświna i nauczycieli, uczniowski zapał nie mógłby rosnąć i rozwijać się. Uczniowie chętnie biorą udział w takich zbiórkach, ale potrzebują kogoś, kto potrafiłby ich zainteresować daną sprawą, zmobilizować do działania dla wspólnego celu, kto pomoże w przezwyciężeniu trudności, ale też doradzi i doceni. Tu należy wyróżnić klasy I i III G oraz ich wychowawców - Anżelikę Spiridowicz i Reginę Jaświn, ponieważ najwięcej przekazali środków finansowych do wspólnego funduszu oraz serdecznie dziękujemy całej społeczności gimnazjalnej za wykonaną pracę na rzecz Hospicjum.

Przez naszą pracę wspieramy innych, jak również kształtujemy swoje własne charaktery. Po raz kolejny młodzież udowodniła, jak wrażliwa jest na cierpienie drugiego człowieka.

Spotkanie było wyjątkowe, a cała nasza grupa wróciła do gimnazjum z poczuciem zadowolenia, że choć w niewielkim stopniu swoim działaniem wsparli bliźnich, bo przecież jak mawiał Jan Paweł II: „Człowiek jest wspaniałą istotą nie z powodu dóbr, które posiada, ale jego czynów. Nie ważne jest to co się ma, ale czym się dzieli z intymi“.

Nauczyciel metodyk religii
Lila Spiridowicz