Październik to idealny termin na sadzenie roślin cebulowych. W tym miesiącu sadzi się cebule czosnków ozdobnych, przebiśniegów, tulipanów, lilii, krokusów oraz szafirków.

Żonkile zwykle kwitną w całej swej okazałości do połowy maja i nawet nieco dłużej. Natomiast, gdy przekwitają i tracą swe walory estetyczne często są wyrzucane do kosza. Jednakże te niezwykle potulne rośliny cebulkowe wcale nie zasługują na taki do nich stosunek, ponieważ są to rośliny wieloletnie, które w następnym sezonie znowu czarująco zakwitną.

Rośliny cebulowe są łakomym kąskiem dla nornic i turkuci podjadków. Dlatego warto przed wsadzeniem cebulki do gleby zabezpieczyć ją przed szkodnikami i zainwestować w specjalne osłonki, w które należy włożyć bulwę. Takie osłonki oraz koszyki zabezpieczające cebulki przed nornicami, a osłonki chroniące przed turkuciami można nabyć w sklepach ogrodniczych.

Rośliny cebulkowe posadzone we właściwym czasie będą cieszyć swoim kwitnieniem wczesną wiosną, a nawet zdążą zakwitnąć jeszcze w bieżącym sezonie. We wrześniu warto wysadzić w ogródku wczesne odmiany lilii, jak też cebulki tulipanów, narcyzów, szafirków, szachownic, przebiśniegów, zawilców, dobrze się przyjmą także irysy cebulowe, kamasje, puszkinie, ranniki, iksje i iksjoliriony. Natomiast zimowity jesienne zakopane w ziemi we wrześniu jeszcze tej jesieni ozdobią ogród kwiatami.

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24