Do rejestru wpisano m.in. skrzydło północne, południowe oraz zachodnie wraz z kojcem Meciszewskiego, Kordegardą Narewską, bramą Chasseloup, zabudowanymi estakadami bram we wschodniej części skrzydła północnego i murami oporowymi, a także dziedziniec.

Zespół koszar obronnych wraz z terenem dziedzińca stanowi integralny element historycznej zabudowy Twierdzy Modlin. W budynku zachowały się niektóre elementy historycznego wyposażenia, jak: żeliwne schody, metalowe balustrady, haki do wciągania luf armatnich, stolarka okienna i drzwiowa - część z profilowanym nadświetlem oraz posadzki).

Kompleks koszarowy powstał wewnątrz obwałowań obronnych starszej twierdzy napoleońskiej. Historia jego budowy wiąże się z decyzją gruntownej przebudowy i rozbudowy Twierdzy Modlin podjętej, bezpośrednio po upadku powstania listopadowego w końcu 1831 roku. Wówczas wykonano plan modernizacji fortyfikacji Modlina pod kierownictwem szefa Zachodniego Okręgu Inżynierii gen. Dehna i przy udziale gen. Aleksandra I Feldmana.

Do robót fortyfikacyjnych w Modlinie przystąpiono wiosną 1832 roku W tym czasie znacznej przebudowie uległa ówczesna cytadela twierdzy, którą tworzyło zamknięte wewnętrzne obwarowanie główne. Zbudowano zamknięty wielobok koszar obronnych, których odcinek nad rzeką Narwią wraz z czterokondygnacyjnym kojcem (później nazwanym Meciszewskiego) był gotowy w 1838 roku. Cały kompleks koszarowy ukończono natomiast w 1844 roku. Na przełomie XIX i XX wieku, nad jedną z bram skrzydła północnego, wzniesiono tzw. Wieżę Wodną.

Po 1945 roku budynek ponownie służył wojsku. Znajdowała się tu m.in. Oficerska Szkoła Broni Pancernej, Wyższa Szkoła Pilotów, Szkoła Podoficerska Saperów, a także pułk szkolny czołgów, mostów, łączności oraz jednostka służby chemicznej. W obiekcie ulokowano również warsztaty wojskowe, batalion radiotechniczny oraz archiwa Ministerstwa Obrony Narodowej i Wojsk Lotniczych.