Centrum Polonistyczne Uniwersytetu Wileńskiego zaprasza wszystkich miłośników poezji polskiego romantyzmu na prezentację książki prof. Bernadetty Kuczery-Chachulskiej „Co żyje – niknie, tak na mnie świat woła”. Poezja metafizyczna polskiego Romantyzmu.

Jesienią 1993 roku na mocy umowy między rządami Polski i Litwy na Uniwersytecie Wileńskim powstało Centrum Polonistyczne (do 2007 roku nazywane Katedrą Filologii Polskiej). Zgodnie z podpisaną umową, Uniwersytet Wileński z Uniwersytetem Warszawskim powzięły zobowiązanie o utworzeniu na zasadach parytetu we własnych uczelniach katedr polonistyki na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wileńskiego i lituanistyki na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego (przy Katedrze Językoznawstwa Ogólnego i Bałtystyki). Od początku swej działalności Centrum Polonistyczne nawiązuje do chlubnych tradycji wileńskiej polonistyki przedwojennej Uniwersytetu Stefana Batorego reprezentowanej m.in. przez takich wybitnych przedstawicieli nauki i kultury jak: Konrad Górski, Manfred Kridl, Stanisław Pigoń, Czesław Zgorzelski, Halina Turska i wielu innych. Jak, po upływie 32 lat, ma się polonistyka Uniwersytetu Wileńskiego? O to, m.in. pytaliśmy p.o. kierownika wspomnianego centrum, historyk literatury, docent dr Irenę Fedorowicz.

Muzeum Adama Mickiewicza w Wilnie zaprasza do udziału w Konkursie Poetyckim „Czym jest me życie? Ach, jedną chwilką!”. Konkurs jest skierowany do każdego, kto w poezji odnajduje radość życia!

Centrum Polonistyczne Uniwersytetu Wileńskiego zaprasza na konferencję naukową pt. „Pogranicza Słowiańszczyzny przełomu XX i XXI wieku. Język – społeczeństwo – kultura – tożsamość”. Jest to już szósta międzynarodowa konferencja naukowa z cyklu „Języki słowiańskie w ujęciu socjolingwistycznym” Komisji Socjolingwistyki afiliowanej przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów.

Centrum Polonistyczne Uniwersytetu Wileńskiego informuje, że ukazał się 51. numer pisma „Senoji Lietuvos literatūra”, poświęcony słynnemu astronomowi, rektorowi Akademii Wileńskiej ks. Marcinowi Poczobutowi-Odlanickiemu (1728-1810).

Wiele miast i państw ma swoje miejsca pamięci, którymi najczęściej są muzea. W każdym z nich można poznać różne etapy historii, przyjrzeć się życiu znanych osobistości, czerpiąc w ten sposób inspiracje. Podkreślając znaczenie symboli pamięci i historii Muzeum Adama Mickiewicza w Wilnie zaprasza do udziału w konkursie poetyckim „Muzeum – strażnikiem pamięci” z okazji 110. rocznicy założenia placówki.

W dniach 7-8 października 2021 roku odbędzie się międzynarodowa konferencja „Wartości w językowym obrazie świata Polaków i Litwinów III. Przeszłość i współczesność w języku i kulturze”. Sympozjum odbędzie się na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wileńskiego oraz w trybie zdalnym.

Gościem Rozmowy Dnia był dzisiaj dr Mirosław Dawlewicz, kierownik Centrum Polonistycznego Uniwersytetu Wileńskiego, z którym rozmawialiśmy w Radiu Wilno o historii polonistyki na Uniwersytecie Wileńskim, ale też o teraźniejszości, o tym, czym się zajmuje Centrum Polonistyczne działające w najsłynniejszej uczelni na Litwie.

Przedmiotem niniejszych uwag jest nazwa geograficzna Druskienniki / Druskieniki, która budzi pewne wątpliwości normatywne w zakresie pisowni.

Centrum Polonistyczne Uniwersytetu Wileńskiego zaprasza na kierunek studiów filologia polska (kod programu: 612U20001 Lenkų filologija).

Strona 1 z 2

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Czwartek, 4 czerwca 2026 

    Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, uroczystość

    J 6, 51-58

    Słowa Ewangelii według świętego Jana

    Jezus powiedział do tłumów: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Ktokolwiek będzie spożywał ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”. Żydzi zaczęli się sprzeczać między sobą, pytając: „Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?”. Jezus więc oświadczył: „Uroczyście zapewniam was: Jeśli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i pili Jego krwi, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Bo moje ciało naprawdę jest pokarmem, a moja krew naprawdę jest napojem. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, pozostaje we Mnie, a Ja w nim. Podobnie jak Mnie posłał Ojciec, który żyje, i jak Ja żyję dzięki Ojcu, tak również ten, kto Mnie spożywa, będzie żył dzięki Mnie. To jest właśnie chleb, który zstąpił z nieba; inny od tego, jaki jedli przodkowie i pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki”.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24