„Serce zostawił Wilnu”

2013-06-04, 15:54
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Kolejne spotkanie z cyklu „Kino pamięci", organizowane przez pracowników Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku, odbyło się 3 czerwca w wileńskim Domu Kultury Polskiej.

Tym razem zaprezentowany został film dokumentalny w reżyserii Józefa Wierzby „Serce zostawił Wilnu" (2006), opowiadający o marszałku Józefie Piłsudskim, o jego wileńskich śladach, o miejscach pamięci związanych z tym wybitnym rodakiem.

Pamięć o żołnierzach wyklętych

Przed rozpoczęciem filmu głos zabrał dr Waldemar Wilczewski, naczelnik oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Białymstoku. Jak stwierdził, Józef Piłsudski jest jedną z wielkich postaci, o której można mówić zawsze. Jest to postać niezwykle ważna. Miał on to szczęście, że pamięć o nim została zachowana. Nie dało się zachować, niestety, pamięci o innych wielkich Polakach zamordowanych przez komunistyczne władze Polski w latach powojennych i skazanych na zapomnienie. Właśnie IPN, jak dalej mówił dr Wilczewski, wydobywa z niepamięci i zapomnienia prawdę o tzw. żołnierzach wyklętych, walczących z narzuconą Polsce władzę komunistyczną aż do lat 50-tych XX w. Ostatni żołnierz podziemia antykomunistycznego zginął w 1957 r. na Podlasiu.

Z inicjatywy i pod nadzorem IPL

Trwają prace ekshumacyjne na Warszawskich Powązkach, w kwaterze Ł, zwanej Łączką. Poszukiwane są szczątki zamordowanych przez funkcjonariuszy UB „żołnierzy wyklętych". Tam bowiem ofiary zakopywano w bezimiennych grobach lub dołach. Już ekshumowano 117 osób, wśród nich 7 osób zidentyfikowano.

Warto zwrócić uwagę, jak dalej mówił naczelnik BEP, w Wilnie i na Wileńszczyźnie, gdzie być może spoczywają zwłoki tych naszych rodaków, którzy nie złożyli broni i po okupacji niemieckiej walczyli z nowym okupantem – sowietami. „Być może nadejdzie czas, gdy ich groby zostaną ujawnione" – powiedział dr Wilczewski.

Wileńska pamięć o Józefie Piłsudskim

W filmie „Serce zostawił w Wilnie" o Piłsudskim mówią znawcy i miłośnicy Marszałka: dr Jaroslaw Wołkonowski, Wojciech Piotrowicz, Jerzy Surwiło, Maryna Mineyko. Ze znawstwem i fascynacją opowiadają o miejscu urodzenia Piłsudskiego, o miejscu chrztu w kościele w Sorokpolu, o rodzicach, o akcji pod Bezdanami, o odbiciu Wilna z rąk bolszewików w dn. 19-21 kwietnia 1919 r., o wjeździe Marszałka na kasztance przez Ostrą Bramę do wyzwolonego Wilna i uczestnictwo w nabożeństwie dziękczynnym za wyzwolenie Wilna, o odezwie 22 kwietnia 1919 r. do mieszkańców byłego Wielkiego księstwa Litewskiego, o wskrzeszonym przez Marszałka Uniwersytecie Wileńskim, który przybrał imię Stefana Batorego i wspomaganym przez Piłsudskiego: swoją pensję przeznaczał na potrzeby USB.

Rozmówcy opowiadają o śmierci Marszałka, o złożeniu serca i jego Matki Marii z Bielewiczów do grobu na cmentarzu na Rossie. Jak dowiadujemy się z filmu, w czasie złożenia serca i Matki do grobu 3-minutową ciszą uczczono jego pamięć w całej Polsce i 101 strzałem artyleryjskim.

Jak opowiedział po projekcji filmu dr Waldemar Wilczewski, następne spotkanie z cyklu „Kino pamięci" odbędzie się we wrześniu: zostanie wyświetlony film o ekshumacjach na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, w kwaterze Ł.

Jan Lewicki

www.L24.lt 

Komentarze   

 
#3 Wilk 2013-06-04 23:24
Wspaniały temat szkoda że przegapiłem.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#2 Kazek 2013-06-04 18:43
Lietuvisi mają o piłsudskim zupełnie odmienne zdanie. I demonstrują swoją pogardę regularnie niszcząc pomnik Matki i Serca Syna na wileńskiej Rossie.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#1 Kmicic 2013-06-04 17:02
Warto by takie spotkania i seanse kinowe były organizowane przez IPN we wszystkich szkołach polskich(i nie tylko) na LT.- Oczywiście w ramach lekcji historii. W czasie prezydencji w UE lt władze nie ośmielą się protestować i zakazywać, jak to już raz się zdarzyło.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 22 lipca 2026 

    Święto św. Marii Magdaleny

    J 20, 1. 11-18

    Ewangelii według świętego Jana

    W pierwszym dniu tygodnia, wczesnym rankiem, gdy jeszcze panowały ciemności, przyszła Maria Magdalena do grobu i zauważyła kamień odsunięty od grobowca. Maria zaś stała na zewnątrz grobowca i płakała. Płacząc, pochyliła się w stronę grobu i zobaczyła, że tam, gdzie spoczywało ciało Jezusa, siedzi dwóch aniołów w białych szatach. Jeden w miejscu głowy, a drugi w miejscu nóg. Zapytali ją: „Kobieto, dlaczego płaczesz?”. Odpowiedziała im: „Zabrano mojego Pana i nie wiem, gdzie Go złożono”. Po tych słowach odwróciła się za siebie i zobaczyła stojącego Jezusa, lecz nie wiedziała, że to Jezus. A Jezus także ją zapytał: „Kobieto, dlaczego płaczesz? Kogo szukasz?”. Ona, sądząc, że to ogrodnik, powiedziała do Niego: „Panie, jeśli to ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go złożyłeś, a ja Go zabiorę”. Wtedy Jezus powiedział do niej: „Mario!”. Ona zaś odwróciła się do Niego i powiedziała po hebrajsku: „Rabbuni!”, co znaczy: Nauczycielu. Jezus oznajmił jej jednak: „Nie dotykaj Mnie. Ponieważ nie wstąpiłem jeszcze do Ojca. Idź natomiast do moich braci i powiedz im: «Wstępuję do mojego Ojca i waszego Ojca, mojego Boga i waszego Boga»”. Maria Magdalena poszła więc i oświadczyła uczniom: „Zobaczyłam Pana”, oraz że to jej polecił.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24