W Wilnie modlono się za ofiary zbrodni katyńskiej i katastrofy smoleńskiej

2017-04-10, 20:30
Oceń ten artykuł
(6 głosów)

W tym roku przypada 77. rocznica Zbrodni Katyńskiej i 7. rocznica katastrofy w Smoleńsku. Polacy na całym świecie, w tym na Litwie, modlili za ofiary obu tragedii.

W poniedziałek, 10 kwietnia, w 77. rocznicę Zbrodni Katyńskiej i 7. rocznicę tragicznej katastrofy w Smoleńsku w kościele Św. Rafała w Wilnie odprawiona została Msza św. za ofiary obu tych wielkich polskich tragedii.

Mszę św. celebrował proboszcz wileńskiej parafii pw. św. Rafała Mirosław Grabowski.

Dzisiaj w Wilnie za ofiary obu tragedii w historii Narodu Polskiego modlili się: mieszkańcy Wileńszczyzny, polscy kombatanci i harcerze na Litwie, ambasador RP na Litwie Jarosław Czubiński, kierownik wydziału konsularnego Ambasady RP w Wilnie Stanisław Cygnarowski, przewodniczący Akcji Wyborczej Polaków na Litwie – Związku Chrześcijańskich Rodzin (AWPL-ZChR), europoseł Waldemar Tomaszewski, poseł z ramienia AWPL-ZChR Czesław Olszewski, Maria Rekść i Zdzisław Palewicz, merowie rejonów wileńskiego i solecznickiego, prezes Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna” Józef Kwiatkowski, sekretarz Klubu Weteranów AK Okręgu Wileńskiego Edmund Szot, prezes Forum Rodziców Szkół Polskich Renata Cytacka.

Komentarze   

 
#10 Baptist 2017-04-15 14:28
Dla wierzących życie ziemskie nie jest końcem. Mamy nadzieję Zmartwychwstania!
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#9 Marek 2017-04-11 22:33
R.I.P.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#8 vega 2017-04-11 19:36
Wileńszczyzna pamięta....
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#7 Rebus 2017-04-10 23:41
Cytuję audrey:
Cytuję R ebus:
Nie nalezalo poddawac sie do niewoli. a tylko postepowac zgodnie z przysiega, bronic swoj kraj. Nie byloby ponizajacej niewoli i katastrofy katynskiej.Zginac na polu walki o swoj kraj to jedno, a dostac kule w leb, zwiazanym niczym naiwny baranek, to calkiem inna sprawa, honoru nie dajaca.




najlepiej komentować z perspektywy wygodnej kanapy w domu i w czasie pokoju...

Prawda jest jedna i nie zalezy od kontaktu d*py z podlozem.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#6 Rebus 2017-04-10 23:23
do Czlowiek:tos nie zna historii, a ktos gramatyki i nie wie, ze "nie" z czasownikami piszemy rozlacznie. F skoro jestes znawca historii, to poswiec chwile swego drogocennego czasu iwyjasnij jak tam bylo naprawde w tym Katuniu.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#5 Człowiek 2017-04-10 22:56
R ebus jest chory albo głupi , bo niezna historii .
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#4 audrey 2017-04-10 22:39
Cytuję R ebus:
Nie nalezalo poddawac sie do niewoli. a tylko postepowac zgodnie z przysiega, bronic swoj kraj. Nie byloby ponizajacej niewoli i katastrofy katynskiej.Zginac na polu walki o swoj kraj to jedno, a dostac kule w leb, zwiazanym niczym naiwny baranek, to calkiem inna sprawa, honoru nie dajaca.




najlepiej komentować z perspektywy wygodnej kanapy w domu i w czasie pokoju...
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#3 Fr. 2017-04-10 21:50
Dzisiaj Polacy w Wilnie oddali hołd ofiarom katastrofy smoleńskiej
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#2 Robert 2017-04-10 21:42
Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#1 R ebus 2017-04-10 21:09
Nie nalezalo poddawac sie do niewoli. a tylko postepowac zgodnie z przysiega, bronic swoj kraj. Nie byloby ponizajacej niewoli i katastrofy katynskiej.Zginac na polu walki o swoj kraj to jedno, a dostac kule w leb, zwiazanym niczym naiwny baranek, to calkiem inna sprawa, honoru nie dajaca.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 24 czerwca 2026 

    Narodzenie św. Jana Chrzciciela, uroczystość

    Łk 1, 57-66. 80

    Ewangelii według świętego Łukasza

    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. Przyszli ósmego dnia, aby obrzezać chłopca i nadać mu imię jego ojca Zachariasza. Lecz jego matka powiedziała: „Nic podobnego! Będzie miał na imię Jan”. Oni przekonywali ją: „Przecież nie ma nikogo w twojej rodzinie, kto by miał takie imię”. Za pomocą znaków pytali więc jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: „Na imię mu Jan”. Wtedy zdumieli się wszyscy. I natychmiast otworzyły się jego usta, odzyskał mowę i wielbił Boga. Lęk padł na wszystkich ich sąsiadów. Po całej górskiej krainie Judei opowiadano o tym wszystkim, co się wydarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, zastanawiali się i pytali: „Kimże będzie ten chłopiec?”. Bo rzeczywiście ręka Pana była z nim. Chłopiec rósł i wzmacniał się duchowo. Przebywał na pustkowiu aż do czasu wystąpienia przed Izraelem.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24