Jesienią 1993 roku na mocy umowy między rządami Polski i Litwy na Uniwersytecie Wileńskim powstało Centrum Polonistyczne (do 2007 roku nazywane Katedrą Filologii Polskiej). Zgodnie z podpisaną umową, Uniwersytet Wileński z Uniwersytetem Warszawskim powzięły zobowiązanie o utworzeniu na zasadach parytetu we własnych uczelniach katedr polonistyki na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wileńskiego i lituanistyki na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego (przy Katedrze Językoznawstwa Ogólnego i Bałtystyki). Od początku swej działalności Centrum Polonistyczne nawiązuje do chlubnych tradycji wileńskiej polonistyki przedwojennej Uniwersytetu Stefana Batorego reprezentowanej m.in. przez takich wybitnych przedstawicieli nauki i kultury jak: Konrad Górski, Manfred Kridl, Stanisław Pigoń, Czesław Zgorzelski, Halina Turska i wielu innych. Jak, po upływie 32 lat, ma się polonistyka Uniwersytetu Wileńskiego? O to, m.in. pytaliśmy p.o. kierownika wspomnianego centrum, historyk literatury, docent dr Irenę Fedorowicz.
– To jest bardzo ważne, że polonistyka jest widoczna i z powodzeniem działa – mówi kierownik Centrum Polonistycznego UW (CPUW). Za okres istnienia CPUW wykształciło nawet siedmiu doktorów nauk filologicznych.
Pani Irena dołączyła do Polonistyki UW rok po jej powołaniu – w 1994 roku, natomiast od samego początku na Polonistyce pracuje docent dr Regina Jakubėnas. Inicjatorem i założycielem wówczas Katedry Filologii Polskiej był wybitny naukowiec, wielki przyjaciel Polaków, nieżyjący już profesor dr hab. Algis Kalėda.
