Tego dnia w sposób szczególny upamiętnia się mękę Chrystusa i Jego śmierć na krzyżu. To dzień zadumy, skupienia, powagi, wzmożonej pobożności i gorliwych praktyk religijnych. Odprawiane są nabożeństwa Drogi Krzyżowej.
To jedyny dzień w roku, gdy nie odprawia się Mszy Świętej. Wieczorem odbywa się natomiast liturgia Męki Pańskiej, która jest pamiątką zwycięstwa odniesionego przez ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Centralną częścią wielkopiątkowej liturgii jest adoracja krzyża.
Wyjątkowo, w 2009 roku, Watykan wyraził zgodę na sprawowanie przez kard. Tarcisio Bertone w tym dniu Mszy św. pogrzebowej za ofiary trzęsienia ziemi w rejonie L’Aquila we Włoszech.
W Wielki Piątek używa się czerwonych szat liturgicznych symbolizujących miłość, zwyciężającą na krzyżu. W tym dniu nie używa się instrumentów muzycznych, ani dzwonków. Nie ma także pieśni na wejście. Na zakończenie liturgii Najświętszy Sakrament jest przenoszony do Grobu Pańskiego.
Wielkopiątkową tradycją jest strojenie Grobu Pańskiego, urządzanego w Wielki Tydzień najczęściej obok ołtarza lub w specjalnie do tego przeznaczonej kaplicy. Wierni odwiedzają groby Chrystusa w Wielki Piątek i Wielką Sobotę.
Przed II wojną była w Wilnie tradycja obchodzenia w skupieniu grobów we wszystkich wileńskich kościołach.
A jeszcze dawniej po kościołach chodziły procesje biczowników, tak zwanych kapników, obchodzące stacje Męki Pańskiej i śpiewające pieśni.
W Wielki Piątek wszystkich obowiązuje post ścisły, polegający na powstrzymaniu się od potraw mięsnych oraz na ograniczeniu ilości posiłków. Tego dnia możemy zjeść trzy posiłki, ale tylko jeden z nich do syta.
