44 lata temu, w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r., w Polsce wprowadzono stan wojenny. Władzę w Polsce przejęła junta wojskowa pod przywództwem generała Wojciecha Jaruzelskiego. Celem reżimu komunistycznego było zniszczenie wielomilionowego ruchu „Solidarności”. Wojskowy zamach stanu kosztował życie co najmniej kilkudziesięciu Polaków. Czym był stan wojenny? Wojną przeciwko własnemu narodowi, czy próbą ratowania kraju przed destabilizacją wewnętrzną, a co za tym idzie interwencją, bracką, rzecz jasna, ze strony ZSRR? O tym telefonicznie mówimy z Grzegorzem Majchrzakiem – historykiem, dr. nauk politycznych, w latach 2000-2015 pracownikiem Biura Edukacji Publicznej (od 2015 r. Biura Badań Historycznych) Instytutu Pamięci Narodowej, członkiem Stowarzyszenia „Archiwum Solidarności” i Stowarzyszenia Wolnego Słowa, współautorem scenariusza wystawy stałej w Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku, w latach 2016-2020 członkiem Rady Programowej Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL.
- „Solidarność” tak naprawdę była nie tylko związkiem zawodowym, a prawie 10-milionowym ruchem społecznym. Każdy drugi pracujący Polak był w „Solidarności” i to ona była „winna” wprowadzenia stanu wojennego w Polsce - mówi pan Grzegorz.
Grzegorz Majchrzak obalił też mit, że wprowadzenie stanu wojennego było mniejszym złem od ewentualnej interwencji wojsk Układu Warszawskiego: „Twierdzenie, że stan wojenny uratował Polskę przed interwencją sowiecką jest zwykłym kłamstwem. Stan wojenny nie był mniejszym złem, był po prostu złem. Był działaniem skierowanym przeciwko własnemu narodowi, we współpracy z obcym państwem - ZSRR”.
Komentarze
Natomiast nowy związek zarejestrowany w 1989 roku to już niestety zupełnie inny twór, który poszedł w ugodę z komunistami, tym samym sprzeniewierzając się ideom sprzed lat.
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.