Wielka Sobota nie jest tak bogata w treść ewangeliczną i dogmatyczną, jak Wielki Czwartek i Wielki Piątek. Tego dnia przeżywamy tajemnicę zstąpienia Chrystusa do piekieł, czyli do otchłani. Przebywały w niej dusze prawych ludzi Starego Testamentu. Nie mogły one wejść do nieba, bo było ono przed nimi zamknięte, a swoim bogobojnym życiem nie zasługiwały na wieczne potępienie. Czekały więc na czas nadejścia Zbawiciela i dokonanego przez Niego odkupienia. Wśród tych sprawiedliwych dusz były dusze Adama, Ewy, Abla, Noego, Abrahama, patriarchów i proroków, Samuela, Mojżesza, Dawida, Anny i Joachima - rodziców Matki Bożej, Józefa - ojca Jezusa, Jana Chrzciciela i wielu innych. Prawda ta została zawarta w Składzie Apostolskim: Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał.
Wierni modlą się przy Grobie Pańskim – jest tam wystawiony Najświętszy Sakrament.
Przez całą Wielką Sobotę nie odprawia się Mszy Świętej - tego dnia sprawowana jest jedynie Liturgia Godzin. Dopiero wieczorem rozpoczyna się Wigilia Zmartwychwstania Pańskiego. Odprawiana jest wtedy najuroczystsza i najbogatsza liturgia całego roku - Wigilia Paschalna, która oznajmia zmartwychwstanie Chrystusa.
Wigilia Paschalna to ceremonia przejścia (paschy) ze śmierci do nowego życia przez zmartwychwstanie. Nabożeństwo składa się z pięciu podstawowych części: obrzędu światła (poświęcenie ogniska, zapalenie paschału i uroczyste wniesienia go do kościoła), Liturgii Słowa (przypomnienie o najważniejszych momentach z historii zbawienia), poświęcenia wody chrzcielnej (i odnowienia przyrzeczeń sakramentu chrztu św.), Liturgii Eucharystycznej (wierni przyjmują konsekrowany chleb, czyli Ciało Chrystusa).
W Wielką Sobotę nie są udzielane sakramenty, z wyjątkiem pokuty i namaszczenia chorych. Komunię można zanosić jedynie umierającym.
Tradycyjnie w Wielką Sobotę w kościołach błogosławi się pokarmy na stół wielkanocny.
Post w Wielką Sobotę nie jest nakazany, ale Kościół zachęca wiernych w tym dniu do powstrzymania się od spożywania pokarmów mięsnych.
